บทที่ 1816 พลังปราณรั่วไหล

ขนลิงเส้นเล็กๆ เส้นนั้น ร่วงหล่นลงบนพื้นดินที่ดูธรรมดาข้างศาลเจ้าที่อย่างเงียบเชียบ

ลู่เฟยสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงหันกลับไปมอง

ท่านปู่เจ้าที่มองดูพื้นดินตรงจุดที่ขนลิงหายไป ในดวงตาฉายแววดีใจอย่างปิดไม่มิด

"นี่คือขนลิงแยกร่างหรือ สวรรค์ยังมีตา บางทีวานรเฒ่าตัวนี้อาจจะยังมีทางรอดอยู่บ้าง..."

ทว่า เขาก็ยังทำมือส่งสัญญาณให้ลู่เฟยเก็บเป็นความลับ