บทที่ 1841-1842 หัวแข็งไม่พอ

"แกปาฉันตายแล้วนะ!"

ก้อนหินขนาดเท่าไข่ไก่พุ่งแหวกอากาศพร้อมกับเสียงร้องโหยหวน ราวกับกระสุนปืนใหญ่ลูกจิ๋ว พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

"เมื่อกี้ก็แค่ฟลุ๊คที่ลอบโจมตีสำเร็จ แกคิดจริงๆ เหรอว่าแค่หินไม่กี่ก้อนจะทำอะไรฉันได้..."

ชายหนุ่มแค่นเสียงเย็น ขยับเท้าหลบ ร่างกายเคลื่อนไหวไปมาซ้ายขวาอย่างรวดเร็วและเลือนรางราวกับภูตผี

โป๊ก!