บทที่ 1846 ถือกำเนิดทารกผี

มารผีนั่งอยู่ในโลงศพ แม้จะมีผ้าคลุมสีดำปิดบังใบหน้าไว้ แต่สายตาที่แผ่รังสีอำมหิตและเคียดแค้นคู่นั้น ราวกับสามารถมองทะลุผ้าคลุมออกมาได้ มันจ้องมองหงอีเขม็งราวกับจะตอกตะปูตรึงร่างเธอไว้

หน้าท้องที่นูนป่องยังคงบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เส้นเลือดสีเขียวอมดำแทบจะปริแตกออกมา ทารกผีที่อยู่ข้างในดิ้นทุรนทุรายอย่างบ้าคลั่ง พุ่งชนผนังมดลูกครั้งแล้วครั้งเล่า หวังจะทะลวงร่างผู้เป็นแม่ออกมา

แต่ในเวลานี้ มารผีไม่มีแก่ใจจะมาสนใจความเจ็บปวดของตัวเองเลย ความตกใจและความสับสนมีมากกว่าความเจ็บปวดเสียอีก

ไอปีศาจที่แผ่ซ่านออกมาจากท้องของมัน กลับถูกโถในมือหงอีสูบกลืนไปจนหมดสิ้น

โถใบนั่นดูเหมือนจะเริ่มมีน้ำหนักเพิ่มขึ้น และมีกลิ่นอายที่แตกต่างออกไป