บทที่ 1848 ทารกมาร

เท้าเล็กๆ สีเทาอมขาวนั้นมีความผิดรูป นิ้วเท้าทั้งห้ายังแยกออกจากกันไม่สนิท ราวกับว่ายังพัฒนาไม่เต็มที่

ทารกปกติทั่วไปไม่มีทางมีเท้าเล็กๆ แบบนี้อย่างแน่นอน

เมื่อเห็นเท้านี้ จิงเจี้ยนก็ไม่คิดอะไรให้มากความ ตวัดกระบี่พุ่งเข้าใส่ทันที

เสียงกรีดร้องโหยหวนราวกระแมwราวกับเสียงแมวร้องดังขึ้น เท้าเย็นเฉียบที่กดอยู่บนไหล่ของเขาหายวับไปในทันที

จิงเจี้ยนลุกขึ้นยืน มองเห็นเงาดำเล็กๆ สายหนึ่งใช้ทั้งมือและเท้าวิ่งสี่ขาพุ่งตรงไปยังทิศทางของตึกแดงหลังเล็กราวกับแมวตัวหนึ่ง