บทที่ 1857 น้ำมันถงพันปี

ลู่เฟยขับรถที่ลมโกรกไปทั่ว พาเด็กชายกลับมาพักไว้ที่ร้านอักษรเสียเป็นการชั่วคราว

"เชี่ย! เถ้าแก่ พวกพี่สองคนไปทำอะไรกันมาเนี่ย ทำไมถึงหิ้วเด็กตัวโตขนาดนี้กลับมาด้วยล่ะ"

"เรื่องที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม ดูแลเด็กคนนี้ให้ดี... จริงสิ เสี่ยวเฮยดีขึ้นหรือยัง"

"ตาแก่เจี่ยไปเอาสมุนไพรจีนแปลกๆ อะไรก็ไม่รู้มาต้มให้เฮยจื่อกิน พอเฮยจื่อกินเข้าไปก็ทั้งอ้วกทั้งท้องเสีย ขี้แตกไปตั้งหลายวัน โชคดีที่วันนี้เริ่มเจริญอาหารขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่งั้นฉันคงสงสัยไปแล้วว่าตาแก่นั่นวางยาพิษเฮยจื่อหรือเปล่า ฉันแอบชิมไปอึกนึง ยานั่นขมยิ่งกว่าดีหมีซะอีก... เถ้าแก่ แบบนี้นับเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้ไหมเนี่ย..."