บทที่ 187 เงามืดใต้น้ำ

ภายใต้แสงจันทร์อันมืดสลัว

อากาศทั้งเปียกชื้นและหนาวเหน็บ

หัวคนสีดำขลับลอยผลุบๆ โผล่ๆ อยู่บนผิวน้ำ จ้องมองทั้งสามคนที่อยู่บนฝั่งอย่างเงียบเชียบและดื้อรั้น

ถึงแม้จะมองไม่เห็นใบหน้าของพวกมัน แต่ก็สัมผัสได้ถึงสายตาอันน่าสะพรึงกลัวที่เต็มไปด้วยความหิวโหย

ผีพรายที่จมน้ำตาย แตกต่างจากผีพรายเลือด