บทที่ 1885 หัวขโมยของกิน

ลู่เฟยแทะหมั่นโถวแป้งข้าวโพดไปพลาง กวาดสายตามองไปรอบๆ วัดร้างไปพลาง

วัดร้างมีขนาดไม่ใหญ่นัก มองปราดเดียวก็เห็นหมดทุกซอกทุกมุม

นอกจากฝุ่น หยากไย่ และกองไฟที่ดับมอดไปแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นจริงๆ

ตามหลักแล้ว ถ้าคนที่ลักพาตัวเซียนจิ้งจอกน้อยเคยมาพักอยู่ที่นี่ อย่างน้อยก็น่าจะทิ้งร่องรอยอะไรไว้บ้าง แต่พื้นดินกลับสะอาดสะอ้านจนผิดสังเกต ไม่มีแม้แต่เศษอาหารหรือขยะตกหล่นอยู่เลย ราวกับถูกใครตั้งใจทำความสะอาดไว้อย่างนั้นแหละ