บทที่ 1907 พยัคฆ์ขาวเทพผู้พิทักษ์ขุนเขา

ดอกปิงหลิงอาบไล้แสงจันทร์

ตาดอกที่อวบอูมเริ่มเผยให้เห็นสีสัน ราวกับพร้อมจะเบ่งบานได้ทุกเมื่อ