บทที่ 1906 ดอกไม้บานใต้แสงจันทร์

ป่าเขาสีขาวโพลนเงียบสงัด

กิ่งไม้ทุกกิ่งถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็ง

เทือกเขาทอดยาวคดเคี้ยว ราวกับมังกรยักษ์ที่ขดตัวอยู่

ตรงกลางของมังกรยักษ์สีขาวตัวนั้น บนเนินดินเล็กๆ นั่นเอง

ดอกปิงหลิงดอกเล็กๆ ยืนต้นอย่างเงียบสงบ ก้านและใบสีเขียวอ่อนนุ่มพริ้วไหวไปตามสายลมเบาๆ ราวกับดวงตาที่กำลังหลับใหล ยังไม่ยอมลืมขึ้น