บทที่ 210 ความอิจฉาริษยา

ลู่เฟยพินิจดูโหงวเฮ้งและสีหน้าของโจวอวี่หยางอย่างละเอียด

"เป็นเล็บกับเส้นผมของคุณจริงๆ ด้วย ดวงชะตาเริ่มดีขึ้นแล้วล่ะ"

"ทำไมผมถึงไม่เห็นรู้สึกอะไรเลยล่ะ?" โจวอวี่หยางถามด้วยความสงสัย

"เรื่องดวงชะตามันเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้อยู่แล้ว" ลู่เฟยยิ้มบางๆ "ประธานโจววางใจเถอะ นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ชีวิตของคุณกำลังจะดีขึ้นเรื่อยๆ ส่วนคนที่ยืมดวงไปก็จะได้รับผลสะท้อนกลับ และจะยิ่งแย่ลงทุกวัน!"

"เยี่ยมไปเลย!" โจวอวี่หยางสูดลมหายใจเข้าลึก ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจในที่สุดก็ถูกยกออก ร่างกายที่ตึงเครียดผ่อนคลายลง เขาเอนหลังพิงเตียงผู้ป่วยราวกับคนที่เพิ่งรอดพ้นจากความตาย