บทที่ 216 คุณธรรมอันยิ่งใหญ่

"พอลองคิดดูให้ดีๆ สิ่งที่คนงานเหมืองแก่ๆ คนนั้นพูดก็มีเหตุผลนะ คนงานสิบกว่าคนที่นอนหลับไม่ยอมตื่น ก็คือกลุ่มคนที่ร่วมกันขุดหยกเลือดขึ้นมาในตอนนั้นทั้งนั้นแหละ"

"ส่วนคนงานคนอื่นๆ ก็กลัวว่ารายต่อไปจะเป็นตัวเอง คนที่หนีได้ก็หนีกันไปหมดแล้ว เหมืองแร่คราวนี้เสียหายหนักจริงๆ"

"แต่เถ้าแก่ใหญ่บอกว่า หยกเลือดก้อนนี้มีมูลค่ามหาศาล ขอแค่ขายออกไปได้ ไม่เพียงแต่จะชดเชยความเสียหายทั้งหมดได้ แต่ยังจะได้กำไรก้อนโตอีกด้วย"

"เขามีธุรกิจใหญ่โตสายป่านยาวก็ทนไหวสิ แต่พวกลูกกระจ๊อกอย่างพวกเราทนรอไม่ไหวหรอกนะ"

หูกุ้ยตงทั้งถอนหายใจทั้งปาดเหงื่อ