บทที่ 244 แผ่นโลงศพ

ทั้งสองคนราวกับถูกสะกดจุด ทั่วทั้งร่างนอกจากดวงตาแล้วก็ขยับไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

เทวรูปไร้เศียรบนแท่นบูชา มีกรงเล็บหินจำนวนนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาตามตัว ราวกับต้นไม้ใหญ่ที่แปลกประหลาดน่าสยดสยอง

กรงเล็บหินยิ่งยืดยาวออกไปทุกที ก่อนจะรัดเข้าที่คอของทั้งสองคน

ขนบนตัวลู่เฟยลุกซู่ขึ้นมาทันที เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความหยาบกระด้างยามที่กรงเล็บหินสัมผัสโดนผิวหนัง

ขอแค่ออกแรงบิดเบาๆ หัวของเขากับจิงเจี้ยนก็คงหลุดกระเด็น กลายเป็นคนไร้หัวไปแล้ว