บทที่ 287 จะมาพูดเรื่องคุณธรรมความดีอะไรกัน

ปากที่ฉีกออกเป็นหลายแฉกของนักพรตปีศาจหุบเข้าหากัน กลับคืนสู่สภาพของมนุษย์ เขายืนอยู่ท่ามกลางหมอกเลือด จ้องมองเสี่ยวลิ่วที่อยู่นอกหน้าต่างด้วยสายตาเย็นเยียบ
"ศิษย์รัก อย่ามัวยืนบื้ออยู่เลย! รีบมาช่วยเร็ว!"
"ขอเพียงแกร่วมมือกับอาจารย์ฆ่าพวกมัน อาจารย์ก็จะอนุญาตให้แกได้ลิ้มรสเห็ดหลินจือเลือดเนื้อ และมีอายุยืนยาวเป็นอมตะไปพร้อมกับอาจารย์!"

"ที่คุณกินคนไปมากมายขนาดนี้ ก็เพื่อที่จะได้เป็นอมตะงั้นเหรอ?" เสี่ยวลิ่วจ้องมองนักพรตปีศาจอย่างเหม่อลอย
"การมีชีวิตเป็นอมตะคือเป้าหมายสูงสุดของผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนในใต้หล้านี้!" นักพรตปีศาจยื่นมือไปทางเสี่ยวลิ่ว แววตาฉายความคลั่งไคล้ออกมา
"แกลองดูพวกคนรวยพวกนั้นสิ ขอแค่ทำให้พวกเขามีชีวิตอยู่ต่อได้อีกสักไม่กี่ปี พวกเขาก็ยอมทำทุกอย่าง แย่งกันเอาเงินมาประเคนให้ถึงที่!"
"ขอเพียงแกมีความสามารถในการเป็นอมตะ ยังจะต้องกลัวว่าจะเปลี่ยนชะตาชีวิตไม่ได้อีกเหรอ?"
"แกจะเปลี่ยนจากเด็กกำพร้าที่ถูกคนรังแก กลายเป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ผู้คนนับหมื่นเคารพศรัทธา! พวกคนรวยเหล่านั้น ล้วนต้องมาคุกเข่าแทบเท้าแก!"

คำพูดของเขาราวกับมีมนตร์ขลังบางอย่าง บนใบหน้าของเสี่ยวลิ่วเผยให้เห็นถึงความใฝ่ฝัน
"ตกลง ฉันจะช่วยคุณ!"
เขาเดินเข้าไปในห้องครัว ถือค้อนเปื้อนเลือด แล้วไปยืนอยู่ข้างนักพรตปีศาจนั่น

"นักพรตน้อย อย่าไปหลงกลเขานะ นายอยากจะกลายเป็นปีศาจกินคนเหมือนกับเขาอย่างนั้นเหรอ?" ลู่เฟยกางร่ม ขมวดคิ้วมองเขาที่เดินเข้ามาใกล้
"ปีศาจงั้นเหรอ?" เสี่ยวลิ่วหัวเราะอย่างรันทด "พวกเรากินเนื้อพวกนั้นไปตั้งนานแล้ว เป็นปีศาจไปตั้งนานแล้ว มันต่างกันตรงไหนล่ะ?"
"พวกนายยังมีทางรักษานะ แต่ถ้านายไปทำร้ายคนเหมือนเขา มันก็จะไม่มีทางหันหลังกลับแล้วจริงๆ นะ..." ลู่เฟยเห็นคราบเลือดบนค้อน ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา
"พวกศิษย์พี่ของนาย..."
"พวกเขาสบายดี ไม่ต้องลำบากคุณมาเป็นห่วงหรอก"
"นายตั้งสติหน่อยสิ..."
"ฉันรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่! เด็กกำพร้าที่ไม่มีใครเหลียวแลอย่างพวกเรา จะมีโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิตสักกี่ครั้งกันเชียว? ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว วันๆ ต้องอยู่อย่างหวาดผวา ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตรอดไปถึงวันพรุ่งนี้หรือเปล่า"

บนใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์ของเสี่ยวลิ่ว แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและเป็นผู้ใหญ่เกินวัย
"ฮะฮะฮะ! เห็นแล้วใช่ไหม? ไอ้คุณธรรมจอมปลอมของพวกแกมันใช้ไม่ได้ผลหรอก!" นักพรตปีศาจยิ้มอย่างได้ใจสุดๆ "ศิษย์รัก แกทำได้ดีมาก! อาจารย์จะมอบพลังให้แกเดี๋ยวนี้แหละ!"