บทที่ 316 ตำนานมังกรตกสวรรค์

ภายในลานบ้าน มีโต๊ะสี่เหลี่ยมตั้งอยู่หลายตัว
บนโต๊ะเต็มไปด้วยถ้วยชา
"ทุกคนไม่ต้องเกรงใจนะ นี่เป็นชาที่ชงด้วยน้ำพุภูเขา ตักมาจากฝั่งศาลราชันย์มังกรนู่น ดีกว่าน้ำประปาในเมืองตั้งเยอะ"
"หอมมากๆ เลย ทุกคนลองชิมดูสิ"
ซวนจึกับภรรยาของเขารินชาให้ทุกคนอย่างกระตือรือร้น

"ดีขนาดนั้นเลยเหรอ งั้นฉันคงต้องลองชิมดูหน่อยแล้วล่ะ" จิงเจี้ยนยกถ้วยขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เป่าฟองชาเบาๆ แล้วลองจิบไปหนึ่งคำ แต่กลับพ่นพรวดออกมา
"ให้ตายเถอะ นี่มันชาอะไรเนี่ย? ทั้งขมทั้งฝาด รสชาติไม่ได้เรื่องเลย!"
เมื่อมองดูน้ำชาที่ค่อนข้างขุ่นมัว ทุกคนก็แค่จิบเบาๆ พอเป็นพิธี แล้วก็แกล้งเอ่ยปากชมไปสองสามประโยคตามมารยาท
มีเพียงจิงเจี้ยนที่พูดความจริงออกมาโต้งๆ
สีหน้าของซวนจึกับภรรยา ดูอึดอัดขัดเขินขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"ของดีๆ แท้ๆ ดันลิ้มรสไม่เป็น!" ลู่เฟยพูดแก้สถานการณ์ แล้วเปลี่ยนเรื่อง "พี่ซวนจึ การไหว้เทพมังกรต้องเตรียมอะไรบ้างเหรอ?"
"ก็ต้องเป็นของเซ่นไหว้น่ะสิ พวกธูปเทียนอะไรพวกนี้ขาดไม่ได้เลย นอกจากนี้ ก็ต้องดูว่าพวกคุณจะไปที่ไหนในภูเขา กฎเกณฑ์มันไม่เหมือนกัน" สีหน้าของซวนจึผ่อนคลายลง
เฮ่ออวิ๋นซงพูดอย่างตรงไปตรงมา "พวกเราจะไปตรงที่มังกรตกลงมา"

"นั่นมันถ้ำมังกรตกสวรรค์ไม่ใช่หรือไง?!" ซวนจึตกใจ บนใบหน้าที่หยาบกร้านฉายแววลำบากใจออกมา "นั่นไม่ใช่แค่เรื่องของเซ่นไหว้แล้วล่ะ สถานที่แบบนั้นจะสุ่มสี่สุ่มห้าไปไม่ได้นะ มันอันตรายเกินไป ไปแล้วอาจจะไม่ได้กลับขึ้นมาอีกเลยนะ"
"หมายความว่ายังไง?" เฮ่ออวิ๋นซงขมวดคิ้วเล็กน้อย
"ที่นั่นมีแต่ถ้ำหินปูนใต้ดิน ข้างในเหมือนเขาวงกตเลย ทั้งสูงชันและอันตราย อย่าว่าแต่พวกคุณที่อายุมากขนาดนี้เลย ต่อให้เป็นคนหนุ่มสาวไป ก็ใช่ว่าจะปีนกลับขึ้นมาได้นะ"
ซวนจึโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน

"ผู้เฒ่า เอาอย่างนี้ไหม พวกคุณเปลี่ยนไปเดินเล่นที่อื่นแทน? ภูเขาสองสามลูกนี้ของพวกเราต่างก็ได้รับไอวิญญาณมังกรกันทั้งนั้น อย่างที่พวกคนเมืองอย่างพวกคุณพูดกันไงล่ะ ดอกไม้ใบหญ้าแปลกๆ มีอยู่เพียบเลยนะ"
"พวกเราจะไปแค่ตรงที่มังกรตกลงมาเท่านั้น รบกวนคุณช่วยหาวิธีให้หน่อยเถอะ" เฮ่ออวิ๋นซงส่งซิกให้บอดี้การ์ด บอดี้การ์ดก็รีบหยิบเงินปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋าหนัง แล้ววางลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยมทันที
ไม้เชื่อมกระดูกลมหายใจมังกร ถือกำเนิดขึ้นจากการหล่อเลี้ยงของลมหายใจเฮือกสุดท้ายก่อนตายของมังกรแท้ จำเป็นต้องอยู่ในสถานที่ที่ใกล้ชิดกับมังกรแท้มากที่สุด ถึงจะมีโอกาสหาเจอ
สายตาของซวนจึกับภรรยาพลันเบิกกว้างขึ้นมาทันที