ตอนที่ 386
บทที่ 386 อาจารย์ซาลี่
minibunny · 6,498 ตัวอักษร
ผู้หญิงคนนั้นมีผมยาวดัดลอนสีดำสยายถึงเอว
สวมชุดกระโปรงสายเดี่ยวรัดรูปลายต่างแดน สองมือที่ทาเล็บสีแดงสดจนดูเกินจริงกอดอกอยู่ตรงหน้าอก
ระหว่างทรวงอกที่ชูชัน มีสร้อยคอจี้รูปทรงประหลาดห้อยอยู่หลายเส้น
ภายในจี้ที่โปร่งใสนั้นดูเหมือนจะบรรจุของเหลวเหนียวหนืดสีเหลืองบางอย่างเอาไว้
ผิวหนังบนแขนทั้งสองข้างเต็มไปด้วยรอยสักประหลาดที่ดูเหมือนแมลง ทั่วทั้งร่างกายแผ่ซ่านกลิ่นอายอันตรายที่ชั่วร้ายอย่างยิ่งออกมา
ราวกับงูพิษที่มีสีสันลวดลายตระการตาในป่าดิบชื้น
ลู่เฟยจ้องมองผู้หญิงคนนี้ด้วยความระแวดระวัง
สิ่งอัปมงคลที่เพิ่งลอบโจมตีเถี่ยเซิ่งหลานเมื่อครู่ พริบตาที่ผู้หญิงคนนี้ปรากฏตัว มันก็กระโดดหายวับไป
ลู่เฟยพิจารณาอย่างละเอียด
ถึงได้พบว่า สิ่งอัปมงคลตนนั้นแอบอยู่ด้านหลังของผู้หญิงคนนี้ โดยโผล่ดวงตาเป็นประกายสองดวงออกมาจากด้านข้างเอวที่คอดกิ่วราวกับงูน้ำของเธอ
"หล่อนเป็นใคร?"
เถี่ยเซิ่งหลานเดินออกมาจากด้านหลังลู่เฟย ขมวดคิ้วพิจารณาอีกฝ่าย
จิงเจี้ยนและจางโม่หลินก็พุ่งตามออกมาเช่นกัน ต่างก็สัมผัสได้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่พวกเคี้ยวง่ายๆ
"ชัดเจนแล้ว หล่อนนี่แหละคือคนที่จัดหาสิ่งอัปมงคลให้สองพ่อลูกตระกูลจิน" ลู่เฟยหรี่ตาลง ผู้หญิงคนนี้ให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดมากแก่เขา
ไม่ใช่แค่ความอันตราย แต่ยังมีความรู้สึกไม่คุ้นเคยบางอย่าง
ผู้หญิงคนนี้ดูไม่เหมือนคนหัวเซี่ยเลย!
"แก..."
ชายร่างใหญ่หันกลับไปมองด้วยความตกใจ
แต่เขากลับไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ จึงยื่นมือหมายจะเข้าไปผลัก
ผู้หญิงคนนั้นไม่พูดไม่จา เพียงแค่ยื่นมือออกไปลูบที่ใบหน้าของเขาเบาๆ เพียงครั้งเดียว
"อ๊ากกกก——"
ชายร่างใหญ่แผดเสียงร้องโหยหวนราวกับสุกรถูกเชือด กุมลำคอแล้วหมุนตัวกลับมาอย่างแข็งทื่อ
เมื่อเห็นใบหน้าของเขา พวกลู่เฟยต่างก็ตกใจสุดขีด
เพียงชั่วพริบตา ใบหน้าของชายร่างใหญ่ก็บวมเป่งราวกับหัวหมู บนผิวหนังปรากฏลวดลายสีดำเหมือนใยแมงมุมผุดขึ้นมา รูปลักษณ์น่าสยดสยองเป็นอย่างยิ่ง
ในลำคอส่งเสียงกรอบแกรบประหลาด ราวกับซากศพคืนชีพที่เดินโซซัดโซเซพุ่งเข้าหาพวกเขา
"ระวัง อย่าให้โดนตัวเขา!"
ลู่เฟยร้องเตือนด้วยความระมัดระวัง ทุกคนรีบหลบชายร่างใหญ่อย่างรวดเร็ว
ลวดลายสีดำลุกลามไปทั่วร่างของชายร่างใหญ่อย่างรวดเร็ว เลือดสีดำไหลซึมออกจากทวารทั้งเจ็ด หน้าท้องกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงราวกับคลื่นน้ำ ปากสีดำอ้ากว้างออก
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
