ตอนที่ 469 ค้างคาวร่างมนุษย์

ถ้ำแห่งนี้ทั้งหนาวเหน็บและขรุขระ จุดสีแดงเรียงรายอยู่อย่างหนาแน่นทั่วผนังถ้ำด้านบน ราวกับดวงดาวสีแดงผืนหนึ่ง เงาดำร่างผอมสูงห้อยแขวนอยู่อย่างเงียบสงบในจุดที่สูงที่สุด มองดูแล้วทั้งคล้ายเงาคน และคล้ายค้างคาว แต่ถ้าเป็นค้างคาว รูปร่างก็ดูจะใหญ่โตเกินไปหน่อย ถ้าเป็นคน ปีกทั้งสองข้างที่ห่อหุ้มร่างกายอยู่แน่นหนานั่นมาจากไหนกัน ต่อให้ห้อยอยู่บนที่สูงโดยไม่ขยับเขยื้อน ลำพังแค่รูปร่างหน้าตาอันแปลกประหลาดนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวนแล้ว

"อายุขัยล้วนถูกเซียนเทียนฝูยืมไป พวกคุณอาศัยจังหวะที่มันยังไม่ตื่น เอากระจกส่องหน้ามัน อายุขัยของเด็กก็จะกลับคืนมาได้แล้ว" หลัวโหย่วเหลียงกดเสียงต่ำ กล่าวอย่างระมัดระวัง

"มันห้อยอยู่สูงขนาดนั้น พวกเราจะขึ้นไปได้อย่างไร" หลัวซิงฟามองเงาประหลาดบนที่สูงด้วยความหวาดกลัว บนใบหน้าที่ซีดเซียวเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น เงาประหลาดนั่นห้อยอยู่ในจุดที่สูงถึงเจ็ดแปดเมตร รอบด้านก็เต็มไปด้วยโขดหินที่แหลมคม ไม่สามารถปีนป่ายขึ้นไปได้เลย

"ผมจะลองดู" ลู่เฟยหยิบเชือกเส้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเป้ มัดหลัวโหย่วเหลียงไว้อย่างแน่นหนา แล้วโยนลงบนพื้นที่เต็มไปด้วยมูลค้างคาว เส้นผมคลายออก ร่มสีดำลอยอยู่ข้างกายเขา

"คุณหลัว คุณจับตาดูตาแก่นี่ไว้ให้ดีนะ มันเจ้าเล่ห์มาก อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้"