ตอนที่ 508 สายใยแม่ลูก

"พี่สาว หน้าที่ของพี่คือดูแลด้ายแดงเส้นนี้ไว้ให้ดี!" จิงเจี้ยนผลักกัวอวี้ออกไปนอกโรงเรียนอนุบาล แล้วยัดยันต์ขับไล่สิ่งชั่วร้ายใส่มือเธอสองสามแผ่น

"ตอนนี้ด้ายแดงคือความหวังเดียวที่จะหาตัวเด็กจนเจอ ถ้ามันขาด เกรงว่าเด็กจะไม่ได้กลับมาอีกเลย" "ฉัน ฉัน..." กัวอวี้สองมือสั่นสะท้านไม่หยุด พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะควบคุมอารมณ์ของตัวเอง

"เข้มแข็งเข้านะ!" จิงเจี้ยนหันขวับกลับมา ตวัดกระบี่ปัดเป่าฝูงผีเด็กที่กระโจนเข้ามา แล้ววิ่งตรงไปหาลู่เฟย

เวลานี้ปราณหยินหนาทึบ แม้กัวอวี้จะเป็นเพียงคนธรรมดา ก็ยังมองเห็นใบหน้าผีที่ขาวซีดเหล่านั้นได้ หากไม่ใช่เพราะทำเพื่อลูก เกรงว่าเธอคงตกใจจนสลบเหมือดไปตรงนั้นแล้ว "ด้ายแดงห้ามขาด ด้ายแดงห้ามขาดเด็ดขาด!" เธอก้มหน้าลง กุมข้อมือข้างที่ผูกด้ายแดงของตัวเองไว้แน่น พร่ำให้กำลังใจตัวเองไม่หยุด

โชคดีที่ฝูงผีเด็กเพียงแค่มองเธออย่างงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หันไปไล่ตามจิงเจี้ยนแทน จิงเจี้ยนวิ่งตามลู่เฟยไปตลอดทางจนถึงหน้าประตูห้องเรียน ตุ๊กตาชุดแดงคู่นั้นจูงมือเด็กชายตัวน้อย ขมวดคิ้วจ้องมองพวกเขา