ตอนที่ 532 หนี้กรรม

ร่มสีดำลอยเข้าไปในโถงทางเดิน แล้วก็หยุดลง "เป็นอะไรไป ร่มน้อย?" ลู่เฟยรู้สึกแปลกใจ เดินเข้าไปดูก็พบด้วยความประหลาดใจว่า หีบไม้การบูรเก่าๆ ใบนั้นวางอยู่ในโถงทางเดิน

ฝาหีบเปิดแง้มอยู่เล็กน้อย แขนเสื้อสีขาวหดกลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว "ตอนที่เราขึ้นมามันยังไม่อยู่ตรงนี้นี่นา หรือว่ามีคนจงใจเอามาวางไว้?" ลู่เฟยสงสัยในใจ คิดไปคิดมา ก็เดินเข้าไปปิดฝาหีบให้สนิท แปะยันต์พิชิตผีลงไปหนึ่งแผ่น แล้วอุ้มมันกลับเข้าไปในห้องเช่า

หวังเสี่ยวเฉียงยังคงนอนโอดครวญอยู่บนเตียง "พอได้แล้วๆ ชุดงิ้วถูกเก็บเข้าหีบไปแล้ว! เลิกร้องแหกปากสักที เสียงยังกับหมูโดนเชือด หนวกหูชะมัด!" หู่จื่อปิดหูตะโกนบอก คืนนี้หูของเขาต้องทรมานมากจริงๆ

"เก็บแล้วเหรอ?" พอได้ยินประโยคนี้ หวังเสี่ยวเฉียงก็ดึงสติกลับมาจากความเจ็บปวดรวดร้าวได้เล็กน้อย ไฟในห้องกลับมาสว่างอีกครั้ง ลู่เฟยเป่าตะเกียงน้ำมันให้ดับ แล้ววางหีบไม้การบูรลงบนโต๊ะคอมพิวเตอร์

"คืนนี้นายถือว่ารอดตัวไปได้แล้ว แต่ถ้าอยากจะรอดชีวิตอย่างเด็ดขาด นายต้องเอาชุดงิ้วชุดนี้ไปคืน!" "เอาไปคืนเหรอ? หัวหน้าคณะได้ตีมือฉันหักแน่ๆ..." หวังเสี่ยวเฉียงร้องไห้อ้อนวอน