ตอนที่ 536 เทพมงคลต้าซือเกอ

เกี่ยวข้องกับชุดงิ้วด้วยเหรอ? ลู่เฟยเริ่มรู้สึกสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว หลิวฉงหมิงเดินลงไปชั้นล่าง ไปหาพ่อของเขา แล้วกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง ทั้งสองคนมีปากเสียงกัน สีหน้าของชายชราดูย่ำแย่มาก แต่ภายใต้ความยืนกรานของหลิวฉงหมิง สุดท้ายเขาก็พยักหน้าตกลง หยิบกุญแจออกมาดอกหนึ่งแล้วเดินหน้าดำคร่ำเครียดขึ้นไปชั้นบน

"เถ้าแก่ลู่ พ่อผมยอมเปิดประตูให้แล้วครับ" หลิวฉงหมิงแอบปรายตามองหู่จื่อแวบหนึ่ง ลู่เฟยให้หู่จื่อพักผ่อนอยู่ชั้นล่าง ส่วนตัวเองก็เดินตามสองพ่อลูกกลับขึ้นไปที่ชั้นห้า พ่อของหลิวฉงหมิงไขกุญแจเปิดประตูด้วยมือที่สั่นเทา กลิ่นธูปเทียนลอยปะทะเข้าหน้า ท่ามกลางกลิ่นนั้น ยังมีกลิ่นอายประหลาดบางอย่างปะปนอยู่ด้วย

"เถ้าแก่ลู่ เข้าไปแล้วกรุณาอย่าพูดอะไรนะครับ" หลิวฉงหมิงเผยสีหน้าหวาดกลัว เอ่ยกำชับอย่างระมัดระวัง "ตกลง" ลู่เฟยเดินตามสองพ่อลูกเข้าไปในห้องด้วยความสงสัย พื้นที่ชั้นห้าถูกทุบทะลุถึงกันหมด กว้างขวางเป็นอย่างมาก ภายในนั้นมีหีบไม้การบูรแบบโบราณวางอยู่ไม่น้อย ภายในหีบล้วนเป็นข้าวของเครื่องใช้สำหรับแสดงงิ้ว ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า อุปกรณ์ประกอบฉาก หรือเครื่องดนตรี ล้วนมีครบครัน นำมารวมกันแล้วเกรงว่าคงตั้งคณะงิ้วได้หนึ่งคณะเลยทีเดียว ส่วนด้านในสุดมีแสงธูปเทียนวูบวาบ โต๊ะหมู่บูชาตัวหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่

พ่อของหลิวฉงหมิงเดินไปที่หน้าโต๊ะหมู่บูชา ภายใต้แสงเทียนสลัว ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขาดูมืดครึ้ม บนโต๊ะหมู่บูชา มีหีบไม้การบูรวางอยู่หนึ่งใบ ด้านข้างมีผลไม้และขนมขบเคี้ยววางอยู่มากมาย แถมยังมีของเล่นเด็กอีกด้วย นี่บูชาอะไรกันเนี่ย? ลู่เฟยยังนึกว่าตัวเองตาฝาดไป พ่อของหลิวฉงหมิงจุดธูปเซ่นไหว้ ด้วยท่าทางนอบน้อมและศรัทธาเป็นอย่างยิ่ง

หลิวฉงหมิงดึงลู่เฟยให้ยืนดูอยู่ห่างๆ ไม่ยอมเข้าไปใกล้เกินไป ดูเหมือนว่าเขาเองก็หวาดกลัวหีบใบนั้นเช่นกัน ลู่เฟยหรี่ตาพินิจพิจารณา หีบใบนั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมายนัก ไม่ใช่ว่ามันก็คือหีบใส่ชุดงิ้วใบใหญ่ที่คณะงิ้วมักจะใช้กันเป็นประจำหรอกหรือ? แต่หีบใบนั้นกลับมีปราณหยินลอยวนเวียน แผ่ซ่านกลิ่นอายอัปมงคลออกมา รอจนชายชราเซ่นไหว้เสร็จ หลิวฉงหมิงก็ส่งสัญญาณให้ลู่เฟยออกไปคุยกันข้างนอก ทุกคนพากันเดินออกไป