ตอนที่ 569 กองถ่ายรนหาที่

พอได้ยินเสียงกรีดร้องของฉู่เมิ่งหลี ลู่เฟยและจิงเจี้ยนก็ตกใจ รีบพุ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที พี่อ้ายหมี่วิ่งตามมาติดๆ ตะโกนถามอย่างร้อนรน "เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?"

เห็นเพียงฉู่เมิ่งหลีนั่งทรุดอยู่บนพื้น ถอยกรูดไปข้างหลังพลางเอามือปิดหน้า ขาเรียวยาวทั้งสองข้างถีบไปมาอย่างเอาเป็นเอาตาย ปากก็ร้องละล่ำละลักด้วยความสั่นกลัว "อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามานะ..." ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็มองเธอด้วยความงุนงง "เมิ่งหลี เธอเป็นอะไรไป?" พี่อ้ายหมี่ดึงมือของเธอออก แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พี่อ้ายหมี่ ฉันไม่อยากถ่ายแล้ว... เมื่อกี้ เมื่อกี้ในอ่างอาบน้ำมีมือข้างนึงมาจับฉัน..." ฉู่เมิ่งหลีหน้าตานองน้ำตา ชี้ไปที่อ่างอาบน้ำด้วยความหวาดผวา รอยด่างดำที่น่าเกลียดน่ากลัวบนแก้มซ้ายขาวเนียนปรากฏให้เห็นวับๆ แวมๆ

พี่อ้ายหมี่ใจหายวาบ รีบปัดผมของเธอมาข้างหน้า เพื่อปิดบังแก้มซ้ายของเธอไว้ ลู่เฟยและจิงเจี้ยนเดินเข้าไปตรวจสอบอ่างอาบน้ำใบนั้น ภายในอ่างอาบน้ำ ปราณหยินรุนแรงมาก มียันต์คุ้มภัยที่ขาดวิ่นแผ่นหนึ่งลอยอยู่เหนือน้ำ จิงเจี้ยนหยิบยันต์แผ่นนั้นขึ้นมาดู ขอบยันต์ไหม้เกรียม พลังวิเศษบนยันต์สลายไปหมดแล้ว เห็นได้ชัดเลยว่า เมื่อกี้ผีตนนั้นโผล่มาจริงๆ และยันต์คุ้มภัยก็ช่วยชีวิตฉู่เมิ่งหลีไว้อีกครั้ง

"พี่อ้ายหมี่ ฉันไม่อยากถ่ายแล้ว ฉันไม่อยากถ่ายแล้วจริงๆ..." ฉู่เมิ่งหลีหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทาจนควบคุมตัวเองไม่ได้ พี่อ้ายหมี่หันไปมองลู่เฟยและจิงเจี้ยน "ถ่ายต่อไม่ได้แล้ว ถ้าถ่ายต่อต้องเกิดเรื่องแน่ๆ! ของสกปรกในอ่างอาบน้ำนี่กำลังจะออกมาแล้ว!" ลู่เฟยมีสีหน้าเคร่งเครียด "ยังไงฉากของเมิ่งหลีก็ถ่ายไปเกือบหมดแล้ว เดี๋ยวฉันไปคุยกับผู้กำกับเอง" พี่อ้ายหมี่ช่วยปิดบังใบหน้าของฉู่เมิ่งหลี พาเธอออกจากห้องน้ำ ไปหาผู้กำกับแล้วกระซิบอะไรบางอย่าง

"อะไรนะ? มีผีงั้นเหรอ?" ผู้กำกับกลับทำหน้าเหมือนขำขัน "เมิ่งหลี อินกับบทเกินไปจนเกิดภาพหลอนหรือเปล่า? เมื่อกี้พวกเราทุกคนก็อยู่ตรงนี้ ทำไมไม่เห็นมีมือมาจับขาเธอเลยล่ะ? เธอกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ ปรับสภาพจิตใจให้ดี อย่าให้กระทบกับฉากต่อไป ส่วนฉากของนักแสดงแทนคืนนี้ ยังไงก็ต้องถ่ายต่อ”