ตอนที่ 570 ผีสาวปีนขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำ

อ่างอาบน้ำอบอวลไปด้วยปราณหยินอันน่าสะพรึงกลัว น้ำขุ่นมัวสีแดงเต็มอ่าง ดูน่ากลัวยิ่งกว่าเลือดของจริงเสียอีก "รู้ก็ส่วนรู้... แต่มันเกี่ยวอะไรกับที่นักแสดงแทนสำลักน้ำล่ะ? อย่าบอกนะว่ามีผีน่ะ!" ผู้กำกับรู้สึกเสียวสันหลังวาบ แต่ก็ยังมีความคลางแคลงใจอยู่บ้าง ตอนนี้เขาตั้งสติได้แล้ว คิดว่านักแสดงแทนอาจจะแค่เผลอสำลักน้ำ ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องภูตผีปีศาจเสมอไป "ไม่เชื่อเหรอ? งั้นคุณลองสัมผัสด้วยตัวเองดูไหมล่ะ!" ลู่เฟยมองเขา จู่ๆ ก็คว้ามือผู้กำกับกดลงไปในอ่างอาบน้ำ

"นายทำอะไรน่ะ? ปล่อยนะ! ปล่อย!" ผู้กำกับตกใจสะดุ้ง ดิ้นรนอย่างสุดชีวิต "ในเมื่อกลัว ก็อย่ามาเกะกะแถวนี้! มีผีหรือเปล่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละ" ลู่เฟยถลึงตาใส่เขา "นายพูดบ้าอะไรเนี่ย? พวกนาย..." สีหน้าของผู้กำกับดูแย่ลงทันที ปกติมีแต่เขาที่เป็นฝ่ายออกคำสั่งคนอื่น ตอนนี้กลับมีคนมาพูดกับเขาแบบนี้ เขาเคยโดนหยามเกียรติแบบนี้ที่ไหนกัน กำลังจะระเบิดอารมณ์ออกมา "ผู้กำกับจางคะ"

พี่อ้ายหมี่รีบเข้ามาห้าม "ปรมาจารย์ทั้งสองท่านก็ทำเพื่อความปลอดภัยของคุณนะคะ! ยังไงฉากอ่างอาบน้ำก็ถ่ายเสร็จแล้ว ให้พวกเขาลองดูหน่อยเถอะค่ะ เผื่อมีผีจริงๆ พวกเขาจะได้ช่วยจัดการให้ ถ้าไม่มีผี ก็ถือซะว่าทำเพื่อความสบายใจไงคะ”

“ก็ได้ อ้ายหมี่ ฉันเห็นแก่หน้าเธอนะ! ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าบนโลกนี้มันมีผีจริงๆ หรือเปล่า!" ผู้กำกับสูดลมหายใจเข้าลึก ข่มความโกรธไว้ชั่วคราว พอคิดได้ว่าเมื่อกี้สองคนนี้ช่วยชีวิตนักแสดงแทนไว้จริงๆ ทำให้กองถ่ายของเขารอดพ้นจากคดีฆาตกรรม สู้ลองดูหน่อยดีกว่าว่าพวกเขามีลูกไม้อะไร

เขากับพี่อ้ายหมี่ถอยไปยืนดูอยู่ข้างๆ หน้าประตูห้องน้ำ ยังมีคนในกองถ่ายเบียดเสียดกันอยู่ พวกเขาทั้งกลัวทั้งอยากรู้อยากเห็น อ่างอาบน้ำมีปราณหยินลอยออกมาไม่ขาดสาย น่าเสียดายที่พวกเขามองไม่เห็น "ลู่เฟย ไม่ค่อยได้เห็นภูตผีที่มีปราณหยินรุนแรงขนาดนี้เลยนะ เกรงว่าระดับมันจะถึงขั้นผีร้ายแล้วล่ะ! พวกเราต้องรีบจัดการมันให้เด็ดขาด จะได้ไม่หนีไปทำร้ายคนอื่นอีก!" จิงเจี้ยนหยิบกระบี่เจ็ดดาวขึ้นมา "อย่าเพิ่งลงมือ"