ตอนที่ 579 นักพรตชิงเฟิง

พอได้ยินเช่นนั้น คนบนโซฟาก็พากันเงยหน้าขึ้น ด้านหลังของจูซิ่วจวิน มีคนอยู่สองคน คนหนึ่งแต่งกายเป็นนักพรต ผมและหนวดเคราขาวโพลน ในมือถือแส้ปัดฝุ่น ทั่วร่างมีกลิ่นธูปไม้จันทน์หอมกรุ่น ภายนอกดูมีสง่าราศีแบบนักพรตผู้บำเพ็ญตบะ ส่วนอีกคน กลับน่าสนใจทีเดียว ถึงกับเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย หญิงสาวคนนี้สวมชุดเดรสรัดรูปสีแดง สวมรองเท้าส้นสูง สะพายกระเป๋าหนังใบเล็กสีดำ ปล่อยผมยาวสยายไว้ประบ่าข้างหนึ่งอย่างลวกๆ แต่งหน้าจัดจ้านประณีต ดูเหมือนคนออกมาเดินเล่นช็อปปิ้ง มากกว่าจะมาปราบผี แต่พอเขามองผู้หญิงสวยหยาดเยิ้มคนนี้ก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้าง แต่ชั่วขณะก็คิดไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนั้นก็รู้จักเขา พอเห็นสายตาของเขาก็แฝงความประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เดินเข้ามาทักทาย

"ปรมาจารย์ของแท้เหรอ?" เถ้าแก่เกาขมวดคิ้ว รู้ดีว่านี่ต้องเป็นความคิดของภรรยาแน่ จึงถลึงตาใส่ภรรยาด้วยความโมโห แต่ต่อให้ไม่ไว้ใจพวกลู่เฟย ก็ควรจะรอให้ลู่เฟยล้มเหลวก่อนแล้วค่อยไปหาคนอื่น ไม่ใช่เรียกคนอื่นมาต่อหน้าต่อตาแบบนี้ นี่มันไม่ใช่การหักหน้ากันตรงๆ หรือไง? ลู่เฟยและหลิวฟู่กุ้ยสบตากันแล้วยิ้ม นึกในใจว่าเถ้าแก่เกาคนนี้ก็นิสัยดีใช้ได้ ทำไมภรรยาถึงได้ทำตัวไม่เป็นงานเอาเสียเลย? "ใช่แล้ว พี่เขย!" จูซิ่วจวินมองไม่เห็นสีหน้าของพี่เขย ยังคงแนะนำปรมาจารย์ที่เขาเชิญมาอย่างยิ่งใหญ่และกระตือรือร้น "ท่านนี้คือนักพรตชิงเฟิง มีอิทธิฤทธิ์ไร้ขอบเขต ปราบปีศาจสยบมารได้หมด! ช่วงนี้นักพรตชิงเฟิงเพิ่งจะออกจากด่านเก็บตัว การที่เชิญท่านมาได้ถือเป็นความโชคดีของพวกเราเลยนะ!”

“ส่วนท่านนี้คือปรมาจารย์เวินหรูอวี้ เธอเป็นคนของสมาคมศาสตร์ลี้ลับ มีฉายาว่าแม่นางหัตถ์เทวะ ไม่ว่าจะเป็นโรคเวรกรรมอะไร ขอแค่ถูกเธอฝังเข็มรับรองว่าหายขาด..." ทั้งสองคนยิ้มพลางพยักหน้าทักทายเถ้าแก่เกา

"สวัสดีปรมาจารย์ทั้งสองท่าน" เถ้าแก่เกาลังเลเล็กน้อย เอ่ยทักทายทั้งสองคนอย่างมีมารยาท แล้วหันไปมองลู่เฟยอย่างขอโทษ "เถ้าแก่ลู่ ผมเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าน้องเมียจะพาคนมาปุบปับแบบนี้ ถ้าพวกคุณไม่รังเกียจ ให้พวกเขาอยู่ช่วยงานสักหน่อย จะได้ไหม?" ถึงแม้ภรรยาจะทำเรื่องนี้ไม่ค่อยเหมาะสม แต่พูดถึงที่สุดก็เพื่อความหวังดีต่อเขา อีกอย่าง หากลู่เฟยไม่ได้มั่นใจเต็มร้อย มีคนมาช่วยเพิ่มอีกสองคนก็เป็นเรื่องดี เพียงแต่ผู้หญิงสวยหยาดเยิ้มคนนั้นจะไหวเหรอ?

"ไม่เป็นไรหรอก คนเยอะก็ครึกครื้นดี" ลู่เฟยยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ยุทธภพศาสตร์ลี้ลับเดิมทีก็ต้องพึ่งพาฝีมือในการหาเลี้ยงชีพอยู่แล้ว ปกติเขาไม่ค่อยได้ติดต่อกับผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นสักเท่าไหร่ จึงอยากรู้มากว่าปรมาจารย์ทั้งสองท่านนี้มีฝีมือระดับไหน เถ้าแก่เกาถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แต่พอคุณนายเกาเห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่อยู่ด้านหลัง สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ดึงน้องชายไปด้านข้างแล้วกระซิบถาม "ทำไมถึงไปหาผู้หญิงที่ทำตัวยั่วยวนแบบนี้มา มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี! ตกลงแกจัดการเรื่องยังไงเนี่ย?”