ตอนที่ 580 แม่นางหัตถ์เทวะ

เถ้าแก่เกาเกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมากะทันหัน ทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ติด ศีรษะของนักพรตชิงเฟิงถูกเถ้าแก่เกาจับกระแทกเข้ากับโต๊ะน้ำชาดังโครมๆ สองทีจนหัวแตกเลือดอาบ ร้องโอดโอยเรียกหาแม่ วินาทีต่อมา เถ้าแก่เกาก็กัดเข้าที่บาดแผลของนักพรตชิงเฟิงเต็มแรง ขืนปล่อยไว้แบบนี้ต้องมีคนตายแน่ หลิวฟู่กุ้ยและหู่จื่อรีบพุ่งเข้าไป ออกแรงสุดชีวิตกว่าจะดึงทั้งสองคนแยกออกจากกันได้ ดวงตาทั้งสองข้างของเถ้าแก่เกาแดงก่ำราวกับเลือด รูม่านตาจ้องเขม็งไปที่นักพรตชิงเฟิงพลางสั่นระริกไม่หยุด ในลำคอยังส่งเสียงคำรามประหลาดๆ ออกมา น่ากลัวยิ่งกว่าคนบ้าเสียอีก นักพรตชิงเฟิงเอามือกุมศีรษะที่อาบไปด้วยเลือด ร้องโอดโอยไม่หยุด คุณนายเกาและจูซิ่วจวินน้องชายถึงกับอึ้งกิมกี่กับภาพที่เห็นตรงหน้า ผ่านไปพักใหญ่กว่าจะได้สติกลับมา "ท่าน ท่านนักพรต ตาเกาบ้านฉันเป็นอะไรไปคะเนี่ย?"

"เขา เขาถูกผีร้ายสิงสู่ อาตมาก็หมดปัญญาแล้ว..." นักพรตชิงเฟิงเอามือกุมศีรษะ หาข้ออ้างให้ตัวเอง แต่พอเขาเงยหน้าขึ้น ทุกคนก็ต้องตกใจสะดุ้ง "ท่านนักพรต ตาของคุณ!”

“ตาฉันเป็นอะไรไป?" นักพรตชิงเฟิงทำหน้างุนงง ผ่านไปชั่วครู่เขาก็ขมวดคิ้วกะทันหัน ยกมือขึ้นจับตาตัวเอง "โอ๊ย ทำไมตาฉันถึงได้ปวดแปลบแบบนี้เนี่ย..." ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีเส้นเลือดฝอยสีแดงปูดโปนขึ้นมาราวกับไส้เดือน หนำซ้ำเส้นเลือดฝอยสีแดงเหล่านั้นยังเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะเบียดเสียดกันจนเต็มตาขาว "แม่ร่วง! โรคประหลาดนี่ติดต่อกันได้ด้วยเหรอเนี่ย?"

พอหู่จื่อเห็นแบบนั้นก็ลนลาน รีบปล่อยมือจากเถ้าแก่เกาทันที เถ้าแก่เกาพุ่งเข้าใส่นักพรตชิงเฟิงอีกครั้ง นักพรตชิงเฟิงตกใจสุดขีด ล้มลุกคลุกคลานวิ่งหนีออกไปข้างนอก คนหนึ่งหนี อีกคนไล่ตาม "ตาเกา! ตาเกา!" คุณนายเกาและจูซิ่วจวินตกใจแทบแย่ กลัวว่าจะมีคนตาย แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้ ได้แต่ร้องโวยวายด้วยความร้อนใจ คฤหาสน์ที่เคยเงียบสงบกลับกลายเป็นวุ่นวายขึ้นมาทันที

"หึหึ ดูสิว่าตาเฒ่าจอมลวงโลกนี่จะแสร้งทำต่อไปยังไง! กล้าแอบอ้างชื่อนักพรตชิงเฟิงมาหลอกลวงต้มตุ๋น ใจกล้าไม่เบาเลยนะ!" เวินหรูอวี้ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา รอยยิ้มเต็มไปด้วยความสะใจเยาะเย้ย ไม่มีท่าทีว่าจะเข้าไปช่วยเลยแม้แต่น้อย "น้องลู่ รีบคิดหาวิธีช่วยเถ้าแก่เกาเร็วเข้า!" หลิวฟู่กุ้ยส่งซิกให้ลู่เฟย แสร้งทำเป็นตะโกนอย่างร้อนรน "หู่จื่อ เอาเชือกมา!" ลู่เฟยสวมถุงมือ ดึงเถ้าแก่เกากลับมา แล้วมัดไว้กับโซฟา เถ้าแก่เกามีสีหน้าดุร้าย เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน ดวงตาเบิกกว้าง เลือดสดๆ ซึมออกมาจากหางตา ลูกตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า "ตาเกา..."