ตอนที่ 581 พิษกู่กินสมอง

เวินหรูอวี้แววตาคมกริบ พลิกข้อมือเพียงครั้งเดียว เข็มเงินเล่มยาวก็แทงทะลุลงบนกระหม่อมของเถ้าแก่เกา เธอหน้าตาสะสวยหยาดเยิ้ม ดูเผินๆ เหมือนหญิงวัยกลางคนที่สวยแต่รูป แต่พอลงมือ กลิ่นอายของผู้บำเพ็ญเพียรก็เผยออกมาให้เห็นทันที สายตาดุดัน ลงมือรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ฟึ่บๆๆ เพียงไม่กี่ครั้ง ทุกคนยังไม่ทันได้มองให้ชัด บนจุดกะโหลกศีรษะหลายแห่งของเถ้าแก่เกาก็มีเข็มเงินฝังอยู่ไม่น้อยแล้ว "เรียบร้อย" เมื่อเข็มเงินเล่มสุดท้ายถูกฝังลงไป เวินหรูอวี้ก็ชักมือกลับ พลางเช็ดเม็ดเหงื่อบางๆ บนหน้าผาก เถ้าแก่เกาที่เมื่อครู่ยังคลุ้มคลั่งอาละวาด กลับมีสีหน้าเหม่อลอย ค่อยๆ ปิดดวงตาที่แดงก่ำดั่งเลือดลง ราวกับหลับไปแล้ว คุณนายเกาตกตะลึงจนอ้าปากค้าง จูซิ่วจวินแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่ปรมาจารย์ที่เชิญมามีของจริงอยู่คนหนึ่ง ไม่อย่างนั้นความผิดของเขาคงใหญ่หลวงนัก ส่วนหู่จื่อและหลิวฟู่กุ้ย กลับใช้สายตาชื่นชมมองดูปรมาจารย์สาวพราวเสน่ห์หุ่นแซ่บคนนี้

"แม่นางหัตถ์เทวะ สมคำร่ำลือจริงๆ!" ลู่เฟยกล่าวชมเชยพร้อมรอยยิ้ม ย้อนไปตอนที่เพิ่งเข้าสมาคมหลิงอิ่นใหม่ๆ เขาเคยสังเกตคนที่ถนัดซ้ายในสมาคม หญิงวัยกลางคนรูปงามคนนี้ก็คือหนึ่งในนั้น เพียงแต่ความสามารถของเธอจัดอยู่ในอันดับรั้งท้ายของสมาคม ไม่น่าจะใช่คนที่ไปพบปู่ในยมโลก เขาจึงไม่ได้ใส่ใจนัก วันนี้พอมาเจอก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตามาก พอได้ยินจูซิ่วจวินแนะนำว่าเธอเป็นคนของสมาคม ถึงได้นึกออก

"ที่ไหนกัน! พิษกู่เป็นของที่รับมือยากและแปลกประหลาด ฉันทำได้แค่นี้แหละ! ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับเถ้าแก่ลู่แล้ว!" เวินหรูอวี้พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา นั่งลงด้านข้าง การฝังเข็มชุดนี้ผลาญพลังเวทของเธอไปไม่น้อยเลยทีเดียว ลู่เฟยพยักหน้า หันไปมองคุณนายเกา "คุณนายเกา คุณรีบไปต้มไข่ไก่มาเจ็ดฟองครับ”

“ต้มไข่ไก่?" คุณนายเกาไม่เข้าใจเหตุผล แต่ก็สั่งให้แม่บ้านไปต้มไข่ไก่แล้วยกมาให้ ลู่เฟยสวมถุงมือ หยิบไข่ไก่ขึ้นมาคลึงไปตามทวารทั้งเจ็ดของเถ้าแก่เกาทีละจุด ไข่ไก่หนึ่งฟองต่อหนึ่งทวาร คลึงเสร็จแล้ว เขาก็ให้แม่บ้านนำหม้อใบใหญ่มา ภายใต้สายตาที่ทั้งตึงเครียดและอยากรู้อยากเห็นของทุกคน เขาค่อยๆ ปอกเปลือกไข่ไก่ฟองหนึ่งออกอย่างระมัดระวัง สองพี่น้องตระกูลเกาเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ไข่ขาวของไข่ไก่เปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไปแล้ว แต่นี่ยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด ลู่เฟยแหวกไข่ขาวออก ปรากฏว่าในไข่แดงมีหนอนตัวเล็กเรียวยาวอัดแน่นอยู่เต็มไปหมด! หนอนเหล่านี้มีสีขาวขุ่น คล้ายกับเส้นด้ายสีขาว พันกันยุ่งเหยิง ขยุกขยิกไปมาอยู่ท่ามกลางไข่แดง ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมนุษย์ หนอนเส้นด้ายสีขาวสองสามตัวยืดลำตัวออก พุ่งเข้าหานิ้วของลู่เฟย ลู่เฟยรีบโยนมันลงไปในหม้อใบใหญ่ทันที

"นะ นี่มันหนอนอะไรกัน?" อย่าว่าแต่สองพี่น้องตระกูลเกาเลย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว "นี่น่าจะเป็นพิษกู่กินสมอง! รีบเอาเหล้าขาวมาเร็ว เอาดีกรีแรงที่สุดยิ่งดี!" ลู่เฟยกลั้นความสะอิดสะเอียน ปอกเปลือกไข่ไก่ทั้งหมด แล้วโยนลงไปในหม้อใบใหญ่ ไข่ไก่บางฟองมีแต่หนอน บางฟองก็มีหนอนปนกับไข่หนอนสีขาวขนาดเท่าเมล็ดงา เพียงครู่เดียว ก้นหม้อก็เต็มไปด้วยหนอนเส้นด้ายสีขาว ภาพตรงหน้านี้น่าสยดสยองถึงขีดสุดจริงๆ ต้องล่อแมลงกู่ออกมา ถึงจะรู้ได้ว่าเป็นพิษกู่ชนิดไหน เพื่อจะได้หาวิธีถอนพิษกู่ พิษกู่แต่ละชนิดมีวิธีถอนพิษที่ไม่เหมือนกัน แม่บ้านลุกลี้ลุกลนหยิบเหล้าขาวมาสองสามขวด ลู่เฟยมองดู ถึงกับเป็นเหล้าอู่เหลียงเย่และเหมาไถ แต่ตอนนี้ใครจะสนเรื่องสิ้นเปลือง เขากระชากฝาออก แล้วเทเหล้าทั้งหมดลงไปในหม้อ ผ่านไปครู่หนึ่ง กลิ่นหอมฟุ้งของเหล้าก็อบอวลไปทั่วห้องรับแขก หนอนเส้นด้ายสีขาวทั้งหมดถูกน้ำเหล้าใสแจ๋วท่วมจนมิด นิ่งสนิทไม่ไหวติง ดูราวกับบะหมี่เส้นเล็กน้ำใสหม้อหนึ่ง หลิวฟู่กุ้ยอยากจะอาเจียนอีกแล้ว รู้สึกว่าชาตินี้ไม่อยากกินบะหมี่อีกเลย