ตอนที่ 588 เพื่อนเก่ารำลึกความหลัง

"เถ้าแก่ลู่ สวัสดีค่ะ! ฉันสิงชุนเยี่ยน พ่อของฉันกำลังจะถูกฝังแล้ว พวกคุณมาได้ไหมคะ? ตอนที่พ่อฉันยังมีชีวิตอยู่ไม่มีเพื่อนมากนัก การที่พวกคุณมาดูใจเขาเป็นครั้งสุดท้าย เขาดีใจมาก..." น้ำเสียงในโทรศัพท์เต็มไปด้วยความระมัดระวัง

"ผู้อาวุโสกำลังจะจากไป พวกเราก็ต้องไปส่งสิครับ!" ลู่เฟยถามเวลาและสถานที่ วันต่อมาก็รีบเดินทางไป เขากำชับหู่จื่อให้ไปด้วย ส่วนเสี่ยวเฮยให้รอเล่นอยู่ที่ถนนวัตถุโบราณ เจ้าตัวเล็กนี่ในที่สุดก็ได้พักหายใจ ไปหาหมาตัวเมียเล่นบ้างแล้ว

งานศพของนายท่านสี่สิงจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย คนที่มาไว้อาลัยมีไม่มากนัก แต่ภาพถ่ายหน้าศพของนายท่านสี่สิงกลับดูสงบสุข สิงชุนเยี่ยนกับเด็กผู้หญิงวัยสิบขวบกว่าคนหนึ่งคุกเข่าอยู่ในโถงไว้อาลัย พอเห็นลู่เฟยมาถึงก็รีบลุกขึ้นต้อนรับ

"พี่ชุนเยี่ยน เสียใจด้วยนะครับ" ลู่เฟยยื่นซองขาวที่เตรียมไว้ให้สิงชุนเยี่ยน

"รับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ พวกคุณมาได้ก็ดีมากแล้ว..." สิงชุนเยี่ยนโบกมือปฏิเสธรัวๆ "นี่เป็นน้ำใจของพวกเราที่มีต่อผู้อาวุโส โปรดรับไว้เถอะครับ!”