ตอนที่ 608 ยาดีมักขมปาก

จิงเจี้ยนยืนอยู่บนไหล่ของหู่จื่อ โยกคันโยกของเครื่องพ่นยาอย่างเอาเป็นเอาตาย ยากำจัดแมลงเข้มข้นที่ส่งกลิ่นฉุนกึกพ่นเข้าไปในรูกลวงบนต้นไม้ราวกับสายฝน

"หยุดนะ! ไอ้พวกสารเลว! ข้าบอกให้หยุดไงล่ะ!" ปีศาจต้นไม้ทั้งสองหัวมีใบหน้าที่บิดเบี้ยว กำหมัดยักษ์แน่น แล้วฟาดลงไปที่จิงเจี้ยนอย่างแรง หมัดที่ฟาดลงมาส่งเสียงลมพัดหวิว พร้อมกับมีหนามแหลมคมงอกออกมา "ฉิบหายแล้ว ปีศาจต้นไม้มาแล้ว!" หู่จื่อเห็นดังนั้นก็ตะโกนลั่น แบกจิงเจี้ยนวิ่งหนีไปทันที

"ไอ้พวกขี้ขลาดตาขาว จะหนีไปไหน!" ปีศาจต้นไม้ใช้หมัดข้างหนึ่งทุบเครื่องพ่นยาที่แขวนอยู่หน้าโพรงต้นไม้จนแหลกละเอียด ส่วนมืออีกข้างก็กางออก กิ่งไม้จำนวนนับไม่ถ้วนงอกออกมา ไล่ตามทั้งสองคนไปอย่างรวดเร็ว จิงเจี้ยนกระโดดลงมาจากไหล่ของหู่จื่อ ทั้งสองคนกลิ้งหลบเถาวัลย์เหล่านั้นไปมา

เถาวัลย์คดเคี้ยวไปมาอย่างคล่องแคล่ว เปลี่ยนทิศทางวกกลับมาทันที เลื้อยผ่านหว่างขาของหู่จื่อ แล้วรัดตัวเขาไว้อย่างรวดเร็ว หู่จื่อยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกรัดจนแน่นขยับตัวไม่ได้ เถาวัลย์เลื้อยขึ้นมาถึงคอของเขาอย่างรวดเร็ว และรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ

"น้องหู่จื่อ อย่าลนลาน! ฉันมาแล้ว!" จิงเจี้ยนรีบชักกระบี่ โคจรพลังเวท ฟันเถาวัลย์ขาดไปแถบหนึ่ง วิ่งกลับมาหาหู่จื่อ เสียบกระบี่วิเศษเข้าไปในรอยต่อของเถาวัลย์ แล้วออกแรงตัดให้ขาด หู่จื่อหลุดพ้นจากการจับกุม ลูบคอที่แดงเถือก ไอค่อกแค่กอย่างแรง "น้องหู่จื่อ นายไม่เป็นไรใช่ไหม..."