บทที่ 163 ฉากเข้าคู่กันฉากแรกของเวินไป๋และสืออี้

ในฐานะนักแสดงนำ ทั้งเวินไป๋และสืออี้ต่างได้รับห้องแต่งตัวส่วนตัวคนละห้อง ห้องไม่ได้เล็กอะไร การนั่งคนเดียวดูจะเปลืองเนื้อที่ไปสักหน่อย สืออี้จึงเสนอขอแชร์ห้องแต่งตัวกับเวินไป๋ เพื่อจะได้สละอีกห้องหนึ่งให้พวกนักแสดงสมทบใช้พักผ่อน ตอนที่เขามาปรึกษา เวินไป๋ก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล เขาเคยผ่านงานระดับล่างสุดของกองถ่ายมาก่อน ย่อมเข้าใจความยากลำบากของนักแสดงสมทบและเห็นใจคนเหล่านั้นเป็นธรรมดา

ห้องแต่งตัวของเวินไป๋กว้างมาก นั่งแต่งหน้าทำผมพร้อมกันสองคนก็ยังมีที่เหลือเฟือ ฉากที่ถ่ายทำในวันนี้เป็นฉากที่พวกเขาพบกันในวังเป็นครั้งแรกในวัยหนุ่ม ทั้งคู่จึงต้องแต่งหน้าให้ดูเยาว์วัยลง

สืออี้ได้ชื่อว่าเป็น "ขวัญใจแม่บ้าน" แต่ความจริงแล้วรูปลักษณ์ของเขาออกจะดูห่ามไปสักนิด อย่างน้อยเมื่อเทียบกับเวินไป๋ก็ไม่ได้ประณีตละเอียดอ่อนเท่า ดังนั้นช่างแต่งหน้าจึงต้องลงน้ำหนักมือมากกว่าคนที่มีผิวดีแต่กำเนิดอย่างเวินไป๋ ขณะที่ช่างกำลังใช้แปรงปัดแป้งลงบนใบหน้า สืออี้ก็หัวเราะแล้วเอ่ยขึ้นว่า "พอแล้วน่า ปัดให้น้อยลงหน่อย นี่นายกำลังฉาบปูนโป๊วผนังหรือไง"