บทที่ 168 แผนการของเวินไป๋

ฉินเฮ่อรอตั้งแต่บ่ายจนถึงกลางดึก อยู่ในโรงแรมเก้าชั่วโมงเต็ม งานที่พกมาด้วยก็ทำเสร็จหมดแล้ว ทว่ายังไร้วี่แววของอีกฝ่าย จึงตัดสินใจแวะมาดู ไม่นึกว่าจะมาเจอฉากนี้เข้าพอดี

เวินไป๋รู้ว่าคนคนนั้นคือฉินเฮ่อ แต่เพราะอีกฝ่ายยืนหลบอยู่ในเงามืดจนมองสีหน้าไม่ชัด ทำได้เพียงอาศัยสัญชาตญาณรับรู้ว่ากำลังอารมณ์เสียเอามากๆ เขาหันไปมองสืออี้แวบหนึ่ง อีกฝ่ายยังคงยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น

พอเห็นเวินไป๋มองมา สืออี้ก็ได้สติ ถามขึ้นว่า "นั่นใครน่ะ"