บทที่ 170 สืออี้ล้มเลิกการตามจีบเวินไป๋

ฉินเฮ่อไม่ใช่คนใจร้อน เขาทิ้งนามบัตรของเหยียนซิวไว้ให้สืออี้ เพื่อเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้คิดทบทวนอย่างเต็มที่ เขามั่นใจเต็มเปี่ยมว่าอย่างไรเสียสืออี้ก็ต้องเลือกฉินซื่อ

ทั้งฉินเฮ่อและสืออี้ต่างดื่มไปไม่น้อย เวินไป๋จึงโทรบอกให้ผู้ช่วยของสืออี้ขึ้นมารับคน จากนั้นก็ไปบอกลาฉู่อี้เจี้ยน แล้วพาฉินเฮ่อกลับ

เวินไป๋ประคองฉินเฮ่อลงมาข้างล่าง ตอนหว่านล้อมสืออี้เห็นแววตายังแจ่มใส คารมคมคาย พูดจาเป็นขั้นเป็นตอนไม่มีสะดุด แต่พอลุกจากโต๊ะเหล้ากลับเดินโซเซจนดูไม่ออกว่าเมาจริงหรือแกล้งเมา ลิฟต์เลื่อนลงมาถึงชั้นใต้ดิน เจี่ยงหลิงยืนรออยู่หน้าลิฟต์แล้ว พอเห็นเจ้านายเดินออกมาก็คิดจะเข้าไปช่วยพยุง ทว่าฉินเฮ่อกลับไม่ยอม ดึงดันจะทิ้งน้ำหนักทั้งตัวพาดลงบนร่างเวินไป๋คนเดียว เวินไป๋จึงได้แต่ประคองเขาแล้วรีบพาเดินตรงไปที่รถ