บทที่ 178 ตระกูลฮวาผู้หน้ามืดตามัวด้วยความโลภ

มื้อค่ำ ทั้งสองคนดื่มไปคุยไปจนหมดไปไม่น้อย ทั้งเหล้าขาวทั้งเบียร์ จากนั้นเวินไป๋ก็เปิดไวน์แดงขวดที่เสี่ยวมั่วถือติดมือมาด้วย พากันจิบไปคนละแก้วสองแก้วจนพร่องไปสองในสาม สุดท้ายเสี่ยวมั่วคอพับไปจริงๆ มื้ออาหารจึงยุติลง เวินไป๋ช่วยถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออกแล้วโยนไว้บนเตียงในห้องพักแขก ส่วนตัวเองพออาบน้ำเสร็จก็ทิ้งตัวลงนอนเช่นกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น เวินไป๋ตื่นแล้วแวะไปดูที่ห้องพักแขก เสี่ยวมั่วยังคงหลับไม่รู้เรื่อง เขาจึงบอกให้คุณย่าช่วยต้มชาแก้แฮงก์ ตัวเองซดไปชามหนึ่ง แล้วเหลือไว้ให้เสี่ยวมั่วอีกชาม คุณย่ารู้ว่าเมื่อคืนพวกเขาดื่มหนัก ท้องไส้คงรับของมันเลี่ยนไม่ไหว จึงต้มข้าวต้มใสพร้อมกับข้าวแนม เวินไป๋กินข้าวต้มไปชามหนึ่ง เอ่ยลาคุณย่า แล้วหิ้วกล่องหน่อไม้ตุ๋นหมูสามชั้นออกเดินทาง

เวินไป๋ขับรถเข้ามาในคฤหาสน์เขาจิ่งซาน หน้าประตูมีรถคันหนึ่งจอดอยู่ ดูไม่คุ้นตาเอาเสียเลย เขาหิ้วกล่องข้าวลงจากรถ เจี่ยงหลิงเดินออกมาจากตัวคฤหาสน์พอดี "คุณเวิน ท่านฉินกำลังพบแขกอยู่ครับ"