บทที่ 113 ที่แท้ชอบรสเผ็ด

"ฮ่าๆ ไม่ต้องเลยค่ะ ไม่ต้อง!" โจวเยี่ยนหัวเราะพลางโบกไม้โบกมือ "น้องชายฉันเดี๋ยวก็กลับมาแล้วค่ะ พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก"

ทันใดนั้น กลิ่นหอมเย้ายวนก็โชยออกมาจากในครัว ตามมาด้วยอวี๋เจิ้งอวี่ในชุดผ้ากันเปื้อนที่เดินถือถาดอาหารออกมา "กับข้าวเสร็จแล้วครับ มาทานกันเถอะ"

"ในเมื่อกับข้าวพร้อมแล้ว พวกเราก็รีบทานกันเถอะ!" เจี้ยนผิงกล่าวชวนทุกคนด้วยความกระตือรือร้น