บทที่ 361 ฉันตัดสินใจกลับลู่เฉิงแล้ว

อวี๋เจี้ยนผิงได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงเดินออกมาจากห้องครัว

“คุณลุง คุณจื้อเหว่ย กลับมาแล้วหรือครับ”

“เจี้ยนผิง!” ยวี๋โหมวโหย่วดวงตาเป็นประกาย ใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมาทันที เขารีบก้าวเข้าไปหาแล้วพิจารณาดูอีกฝ่ายอย่างละเอียด “วันนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง? แผลยังเจ็บอยู่ไหม? ดูสีหน้าดีขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยนะ”