บทที่ 433 คิดถึงจะแย่แล้ว

หลังจากปลอบโยนปู่กับย่าจนสงบลงได้ และจัดแจงเรื่องการตรวจร่างกายรวมถึงผลตรวจที่จะตามมาในภายหลังเรียบร้อยแล้ว

อวี๋หว่านเอ๋อร์ถึงได้ปลีกตัวออกมา เดินฝ่าความมืดของค่ำคืนมุ่งหน้ากลับไปยังบ้านพักหลังเล็กเพื่อพบกับพวกเจ้าตัวเล็ก

ขณะนั่งอยู่บนรถระหว่างทางกลับบ้าน มองแสงไฟที่สลับวูบวาบอยู่นอกหน้าต่าง เธอถึงได้มีเวลาว่างชั่วครู่ในการทบทวนสิ่งที่ได้จากการเดินทางครั้งนี้ ทองคำและอัญมณีที่ยึดมาจากป้อมปราการหมายเลขเจ็ด หากคำนวณตามมูลค่าในโลกอนาคต ย่อมเป็นความมั่งคั่งมหาศาลอย่างน้อยหลายหมื่นล้านหรืออาจถึงแสนล้าน