บทที่ 432 ไม่ต้องรีบ

อวี๋เจี้ยนผิงเล่าถึงลูกชายคนรองต่อ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจ "เจิ้งอวี่นี่ยิ่งคาดไม่ถึงเข้าไปใหญ่ครับ เจ้านั่นลิ้นจระเข้เลือกกินมาตั้งแต่เด็ก ชอบวนเวียนอยู่แถวหน้าเตา เมื่อก่อนไปตั้งแผงขายหอยขมผัดอยู่ที่บ้านเกิด ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ไม่นึกเลยว่าพอมีดวงขึ้นมา จะได้พบผู้มีพระคุณเข้า!"

"ผู้มีพระคุณอะไรกันหรือ"

สองเฒ่าโน้มตัวไปข้างหน้าพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย