บทที่ 435 หน่วยลาดตระเวน

เสียงของกระรอกน้อยเพิ่งจะเงียบลง บนหลังคารถก็มีความเคลื่อนไหวตามมา

แม้เหยี่ยวแดงจะเกาะอยู่อย่างว่าง่าย แต่ปากกลับไม่ยอมหยุดพักเลย

【ท้องฟ้าตรงนี้กว้างขวางกว่าจริงๆ! อากาศก็เป็นอิสระกว่าด้วย! เหมาะให้เหยี่ยวโผบินที่สุด! เหยี่ยวอยากออกไปบินเล่นแล้ว จะไปบินตรวจดูอาณาเขตใหม่! วางใจได้เลย! เหยี่ยวจะปกป้องทุกคนเอง! ไม่มีนกเกเรหรือเหยี่ยวหน้าไหนที่ไม่รู้ประสีประสาจะกล้าเข้ามาใกล้แน่นอน! อ้อ จริงสิ เหยี่ยวยังจำกลิ่นของเจ้าลูกหมาป่าตัวเซ่อกับลูกเสือจอมทึ่มบนภูเขาตัวนั้นได้อยู่เลย ไม่รู้ว่าพวกมันโตกันหรือยังนะ?!】