บทที่ 454 คุยกันในครอบครัวยามค่ำ

อวี๋เจิ้งหนิงเดินเงียบๆ มาหยุดอยู่ข้างกายน้องสาว เขายกมือขึ้นปัดเศษใบไม้เล็กๆ ที่ร่วงหล่นลงมาบนบ่าของเธอตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ออกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "จัดการได้ดีมาก"

นี่คือคำชื่นชมและแรงสนับสนุนที่ตรงไปตรงมาที่สุดเท่าที่เขาจะแสดงออกมาได้

อวี๋หว่านเอ๋อร์สัมผัสได้ถึงความห่วงใยของพี่สาม แม้จะดูเก้ๆ กังๆ ไปบ้าง แต่ก็จริงใจเหลือเกิน หัวใจของเธอพลันอบอุ่นขึ้นมา จึงส่งยิ้มให้เขา