บทที่ 464 ต่อจากนี้จะทำอะไร

หวงอิงก็กุมมืออวี๋หว่านเอ๋อร์ไว้แน่นเช่นกัน "หว่านเอ๋อร์ น้าสะใภ้…น้าสะใภ้ไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว…หนูเป็นคนช่วยพวกเราทั้งบ้านไว้แท้ๆ เลยนะ!"

เฟิงซิ่วเฟินเดินเข้าไปหา ยกมือขึ้นช่วยจัดปอยผมตรงขมับที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยให้ลูกสาว ทั้งโล่งอกทั้งภาคภูมิใจ "หว่านหว่านโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ พึ่งพาได้ถึงขนาดนี้เชียว"

"แม่ งั้นต่อไปฉันก็เป็นเสาหลักช่วยแบกรับภาระในบ้านได้อีกแรงแล้วใช่ไหมคะ"