บทที่ 108 นักเขียนสองด้านขาวดำ

เถาเหยียนเหยียนเป็นหนึ่งในนักอ่านกลุ่มแรกที่อ่าน《ร้านชำแก้ทุกข์》จนจบ แม้ตอนอ่านจบจะเป็นช่วงบ่ายแก่ๆ แล้ว แต่น่าแปลกที่นักอ่านประเภทเดียวกับเธอมีไม่น้อยเลย เพราะยังไงซะสองแสนตัวอักษรก็สามารถอ่านจบได้ภายในวันเดียวอยู่แล้ว

สิ่งที่ต่างออกไปจากเถาเหยียนเหยียนก็คือ:

นักอ่านกลุ่มแรกที่อ่าน《ร้านชำแก้ทุกข์》จนจบ ส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นแฟนคลับของปู้เยี่ยโหว และในเมื่อเป็นแฟนคลับปู้เยี่ยโหว ทุกคนย่อมมุ่งหวังที่จะมาเสพสไตล์มืดหม่นกดดันและสยองขวัญอันเป็นเอกลักษณ์ แต่พอดูจบแล้วทุกคนกลับมึนตึ้บกันไปหมด—