บทที่ 442 ฝีมือห่วยราวกับปรมาจารย์!

ซ่งซิงเหลียงไม่ได้คิดจะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับหลินจือไป๋หรอก เขาขัดเกลาฝีมือวาดภาพมาหลายปี จะพูดว่า ‘ไร้คู่ต่อกรในหมู่คนรุ่นใหม่ของทวีปฉี’ ก็ไม่เกินจริงเลย

ไม่อย่างนั้นสืออวิ๋นคงไม่ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ ให้คำวิจารณ์ซ่งซิงเหลียงว่า ‘ภายในสิบปีต้องเป็นปรมาจารย์แน่นอน’

ส่วนหลินจือไป๋แม้จะไม่ใช่คนทวีปฉี แต่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ดูเหมือนจะอายุน้อยกว่าเขาด้วยซ้ำ ฝีมือวาดภาพย่อมไม่มีทางเหนือกว่าตัวเองได้