บทที่ 443 งานประชันบทกวีของทวีปฉี!

‘เรือนเทียนหรานจวี’ ของทวีปฉี พูดง่ายๆ ก็คืออาคารโบราณขนาดใหญ่หลังหนึ่ง เพียงแต่ห้องกว้างพอและสภาพแวดล้อมได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี จึงให้ความรู้สึกย้อนยุคเปี่ยมกลิ่นอายโบราณ โต๊ะเตี้ยและข้าวของในห้องก็ล้วนเป็นของระดับโบราณวัตถุ แต่เช็ดถูจนสะอาดเป็นพิเศษ ติดแค่หลังโต๊ะแต่ละตัวไม่ได้จัดเก้าอี้ไว้ให้ มีเพียงเบาะรองนั่งนุ่มๆ ทำให้หลินจือไป๋ไม่ค่อยชินเท่าไร

แต่เขาก็ไม่ใช่คนเรื่องมาก

ในเมื่อปัญญาชนทวีปฉีชอบบรรยากาศแบบนี้ เขาก็เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม