ตอนที่ 93
บทที่ 93 คำชมหลั่งไหล
minibunny · 8,474 ตัวอักษร
รายการเพิ่งจะเริ่มไปได้ไม่นาน ยังอีกไกลกว่าจะจบสิ้น
ส่วนหน้าจอทีวี นอกจากเหล่าคนในวงการแล้ว ยังมีผู้ชมทั่วไปอีกนับไม่ถ้วน คนเหล่านี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารายการใหม่ของนาเซินถูกคนในวงการวิจารณ์ในแง่ลบไว้ก่อนหน้านี้ พวกเขากำลังรับชมกันอย่างออกรสออกชาติเลยทีเดียว
เมืองซูเฉิง
บ้านหลังหนึ่ง
“เพลงนี้ก็มีมาหลายปีแล้วนะ ทำให้นึกถึงตอนสมัยหนุ่มสาว สมัยที่เทคโนโลยีไม่ทันสมัยเหมือนตอนนี้ เรายังเขียนจดหมายรักให้คนที่ชอบอยู่เลย”
“นั่นสิ”
“แก่จังเลยนะเรา”
“จู่ๆ ได้ฟังเพลงนี้ รู้สึกซึ้งเหมือนกันแฮะ”
“ตาแก่ มาดูเร็ว ช่องนาเซินทีวี รายการนี้สนุกดีนะ มีหลายเพลงเลยที่เธอถนัดตอนหนุ่มๆ!”
…
เมืองหางเฉิง
บ้านหลังหนึ่ง
“ร้องสิ แค่นี้ก็ต่อไม่ได้เหรอ!?”
“โธ่เอ๊ย หงุดหงิดชะมัด!”
“ชีวิตคนเราสั้นนักในฤดูใบไม้ร่วง ความทรงจำช่างหม่นหมอง…”
“ง่ายขนาดนี้ยังต่อไม่ได้อีก!”
“เห็นแล้วคันไม้คันมือ อยากกระโดดเข้าไปร้องเองชะมัด!”
“55555 งั้นคราวหลังแกไปสมัครเลยไหม เผื่อจะเข้ารอบชิง”
…
เมืองเฟยเฉิง
บ้านหลังหนึ่ง
“อันนี้ฉันทำได้ อันนี้ฉันทำได้ แก้วหนึ่งแด่แสงอาทิตย์ แก้วหนึ่งแด่แสงจันทร์!”
“สุดยอด!”
“เพลงอะไรเนี่ย เนื้อเพลงดีนะ”
“เพลงใหม่ แม่คราวหน้าลองฟังดูสิ ชื่อเพลง《ดับทุกข์》”
“ใช้ได้เลย รายการนี้ทำให้แม่ได้ฟังเพลงเพราะๆ ที่ไม่เคยฟังมาก่อนตั้งเยอะ”
“น่าเสียดายที่ตาแก่นั่นโดนคัดออก”
“อายุเยอะแล้ว ไม่ค่อยได้ฟังเพลงใหม่ๆ ก็เป็นเรื่องปกติแหละ”
…
เมืองเจี้ยนเฉิง
บ้านหลังหนึ่ง
“อ๊ากกก เพลงนี้ฉันตามหามานานมาก หาไม่เจอสักที หลักๆ คือจำชื่อเพลงไม่ได้ ไม่นึกเลยว่าจะมีในรายการ ชื่อเพลงคือ《อ่าวแห่งความรัก》นี่เอง!”
“ดูรายการแล้วได้ของแถมแบบนี้ด้วยนะเนี่ย”
“โอ้โฮ”
“คนร้องนำพวกนี้คุณภาพใช้ได้เลย นักร้องระดับสามสายเหรอ?”
“รู้สึกว่าฝีมือระดับสามสายพวกนี้ ไม่แพ้นักร้องระดับสองสายเลยนะเนี่ย”
“อันดับดาราไม่ได้เท่ากับฝีมือเสมอไป”
“ธรรมดาแหละ”
…
เมืองก่างเฉิง
“สิบเพลงที่ผ่านมาเนี่ย ฉันร้องได้ตั้งแปดเพลง!”
“โคตรเทพ!”
“คนนี้เพี้ยนแล้ว!”
“จริงด้วย เขาร้องยังไม่ดีเท่าแกเลย”
“รายการนี้ดีจริงๆ ไว้เลิกงานมาดูวันละนิดคงคลายเครียดน่าดู”
“ทำงานเหนื่อยจะแย่ รายการนี้เหมาะเอาไว้ดูเพลินๆ ถึงผู้เข้าแข่งขันจะไม่ใช่มืออาชีพ แต่ได้หวนนึกถึงเพลงเพราะพวกนี้แล้วมันผ่อนคลายสุดๆ”
…
ในขณะเดียวกัน
แฟนคลับของนาเซินที่ตอนแรกก็ไม่ค่อยชอบรายการนี้ แต่พอเห็นด้วยความอยากรู้อยากเห็นแล้วดูมาเรื่อยๆ เหล่าแฟนคลับพวกนี้ก็อ้าปากค้างเหมือนกับพวกคนในวงการเป๊ะ!
“เชี่ย!”
“รายการนี้ดูเหมือนจะน่าสนใจแฮะ!”
“ทั้งที่กฎกติกาและรูปแบบรายการอะไรพวกนี้ มันก็เหมือนกับที่ฉันจินตนาการไว้เป๊ะ แต่พอดูแล้วกลับรู้สึกว่ามันคนละเรื่องเลย สรุปคือสนุกกว่าที่คิดไว้มากกกก!”
“เข้าถึงง่าย”
“ใช่ๆ เข้าถึงง่าย รายการนี้เข้าถึงง่ายสุดๆ ดูผู้เข้าแข่งขันที่สุ่มมาพวกนี้สิ เป็นพนักงานออฟฟิศบ้าง เด็กนักเรียนบ้าง ลุงป้าน้าอาบ้าง หน้าตาก็ธรรมดา ร้องเพลงก็งั้นๆ บางคนเพี้ยนกระจาย แต่พอได้ยินพวกเขาร้องเพี้ยนฉันกลับรู้สึกว่ามันสนุกดี ถ้าไม่เพี้ยนสิถึงจะไม่สนุก!”
“นาเซินจังสุดยอด!”
“คราวนี้คงต้องขอโทษคนวางแผนรายการ《ผมคือนักร้อง》คนนั้นแล้วล่ะ”
“คนวางแผนคนนั้นน่ะ อยู่บริษัทอะไรนะ?”
“คุนเผิง”
“คุนเผิงเหรอ ชื่อฟังดูดีนะ ฟังดูดีเหมือนนาเซินจังของพวกเราเลย”
“55555 พวกแกเปลี่ยนใจกันเร็วเกินไปแล้ว!”
“ฉันกับพี่สาวกำลังแข่งกันอยู่หน้าทีวีเนี่ย พวกเราก็ถือว่าได้ร่วมรายการนะ ดูซิว่าใครจะต่อเพลงได้มากกว่ากัน ฉันต่อได้สิบสามเพลงแล้ว พี่สาวฉันเพิ่งได้เจ็ดเพลงเอง อ่อนชะมัด ฉันว่าคราวหน้าฉันไปสมัครรายการนี้บ้างดีกว่า หวังว่าจะได้รับคัดเลือกนะ จะโชว์ต่อเพลงให้ดู!”
…
บนโลกออนไลน์
ผู้คนมากมายกำลังถกเถียงกัน!
มีคนดูรายการนี้แล้วเริ่มโปรโมตกันในเน็ตแล้ว
“ดูช่องนาเซินทีวีเร็ว!”
“วาไรตี้ใหม่ของช่องนาเซินนี่สุดยอดมาก!”
“ฉันกำลังดูอยู่ๆ แค่ตอนฟังแล้วผู้เข้าแข่งขันร้องต่อไม่ได้ทีไรมันลุ้นแทนตลอด เพลงพวกนี้ฉันร้องได้เกือบหมดเลยนะ”
“ในเพลย์ลิสต์ฉันเพิ่มเพลงขึ้นมาอีกหลายเพลงเลย!”
“เอาไว้ขยายเพลย์ลิสต์นี่โคตรสะดวก”
“จำได้ว่าก่อนหน้านี้เหมือนจะมีข่าวว่า วงการไม่ค่อยมองว่ารายการใหม่ของนาเซินจะรอด ผู้เชี่ยวชาญหลายคนยังบอกว่ากฎกติกาไม่สนุก แนะนำให้นาเซินเปลี่ยนรูปแบบรายการอะไรนั่น ตอนนี้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นเลยนะเนี่ย เอาเป็นว่าส่วนตัวฉันชอบรายการแบบนี้”
“เฮ้อ”
“แนะนำว่าผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นไม่ต้องแนะนำอะไรดีกว่า”
“ข่าวในเน็ตน่ะ ดูผ่านๆ ก็พอ ดูแล้วมีความสุขก็พอ รายการนี้คือคอนเทนต์แก้เบื่อเวลาทานข้าวของฉันคืนนี้เลย หวังว่าตอนต่อไปจะทำแบบนี้อีกนะ มันเจริญอาหารดีจริงๆ บางทีตลกจนเกือบพ่นข้าวออกมาเลย”
“ฉันชอบดูผู้เข้าแข่งขันร้องเพี้ยนนี่ถือว่าผิดปกติไหม?”
“แกไม่ได้เป็นคนเดียวหรอก!”
“ในเน็ตเหมือนจะมีข่าวว่าคนวางแผนรายการนี้ของช่องนาเซิน กับคนวางแผนรายการ《ผมคือนักร้อง》คือคนเดียวกันเหรอ?”
“จริงดิ?”
“งั้นคนนี้ก็ไม่ธรรมดาเลยนะ ชื่ออะไรนะ?”
“ไม่รู้ว่าชื่ออะไร รู้แค่ว่าเป็นคนของบริษัทที่ชื่อคุนเผิง ในเน็ตเรียกสั้นๆ ว่าคนวางแผนคุนเผิง ต่อไปต้องคอยจับตาดูคนนี้ซะหน่อยแล้ว สองรายการที่คนนี้ทำฉันชอบทั้งคู่เลย”
…
พรึ่บๆ!
ผู้คนมากมายกำลังถกเถียงกัน!
รายการดำเนินมาจนถึงช่วงท้าย บนเวทีเหลือผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายแล้ว!
เด็กสาวสวมแว่น!
เด็กสาวสวมแว่นคนนี้ ดูเหมือนพวกคนเงียบขรึมในมหาลัยทั่วไป ปกติอาจจะชอบแค่ฟังเพลงดูการ์ตูนอะไรทำนองนั้น หน้าตาก็ธรรมดา ร้องเพลงก็เพี้ยนกระจาย แต่ทุกครั้งเธอกลับต่อเพลงได้สำเร็จ คนดูในสตูดิโอและหน้าจอทีวีต่างก็ชอบเธอสุดๆ!
“นี่ฟังเพลงมาเยอะขนาดไหนเนี่ย!”
“คลังเพลงในหัวสุดยอดมาก สงสัยจะฟังเพลงทั้งวันทั้งคืนเลยสินะ!”
“เมื่อกี้เพลง《หิมะตกบนสะพานหัก》เธอก็ต่อได้นะ!”
“ร้องเพี้ยนแต่ก็ยังกวาดเรียบเนี่ยนะ?”
“นี่มันรายการเพลงพิลึกอะไรเนี่ย!”
“น้องคนนี้ร้องเพี้ยนแบบไม่มีโน้ตเลย แต่ฉันชอบเธอจัง!”
“โอ้ววววว!”
“จะจบแล้ว!”
“เพลงสุดท้ายแล้ว!”
“น้องสาวสู้เขานะ!”
“ผู้ชนะแต่ละตอนได้เงินรางวัลตั้งแสนเลยนะ!”
“ถ้าผ่านหมดทุกด่าน ก็จะได้รับเงินรางวัลสองแสน!”
ท่ามกลางการสนทนานับไม่ถ้วน!
ท่ามกลางความสนใจนับไม่ถ้วน!
เพลงสุดท้าย!
นักร้องนำเริ่มร้องขึ้นมา เป็นเพลงที่คุ้นเคยอีกเพลง ทางทีมงานดูเหมือนจะไม่ได้จงใจแกล้งผู้เข้าแข่งขันในช่วงสุดท้ายแต่อย่างใด
“เธอให้รักมา ฉันไม่เข้าใจ…”
“ฟ้ามืดสนิทแล้ว เธอยังไม่มา…”
“วันเวลาผ่านไปรวดเร็ว ตะวันทอแสง…”
หยุดไปครู่หนึ่ง
นักร้องนำทำท่าผายมือเชิญชวนไปที่เด็กสาว
เด็กสาวตอบรับอย่างมั่นใจ แม้จะยังคงเพี้ยนอยู่ แต่ทุกคนก็คุ้นเคยกับทำนองแบบนี้แล้ว ต่างก็หัวเราะไปตบมือไป: “หากดอกไม้บาน…ฉันจะเฝ้ารอ…วันคืนหมุนเวียน…ฤดูกาลผันผ่าน…”
ต่อได้แล้ว!
ผู้ชมบางคนอุทาน!
แม้กระทั่งผู้ชมครึ่งหนึ่งยังตะโกนว่า “แชมป์!”
อย่างไรก็ตาม ผู้ชมอีกครึ่งที่เหลือกลับมีสีหน้ามึนงง ดูไม่ค่อยแน่ใจ เหมือนรู้สึกว่าตรงไหนสักแห่งมันแปลกๆ
“พรืด!”
นักร้องนำหัวเราะจนตัวงอ
พิธีกรทั้งชายหญิงก็หัวเราะลั่น “น้องครับ รู้ไหมครับ เพลงนี้พี่ก็ร้องสลับบ่อยๆ เพราะทำนองของสองเพลงนี้ มันเหมือนกันมากจริงๆ…”
เชี่ย!
ผู้ชมได้สติ ต่างหัวเราะกันสนั่น!
ที่แท้น้องคนนี้ร้องสลับเพลง เอาเนื้อเพลงหนึ่งไปต่ออีกเพลงหนึ่ง เพียงเพราะทำนองของสองเพลงนี้มันคล้ายกันมาก รวมทั้งหลายคนในความเป็นจริงก็มีจังหวะที่ร้องสลับเหมือนกัน ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนรู้สึกว่ามันแปลกๆ
เกิดเรื่องโอละพ่อ!
เด็กสาวอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้ หัวเราะทั้งน้ำตา โมโหจนกระทืบเท้า
กระทั่งสุดท้ายก็แถจนต่อเนื้อเพลงกลับมาได้ ผลคือคนทั้งสตูดิโอช่วยกันร้องประสานเสียงไปกับเธอ คนที่ร้องไม่เป็นก็ฮัมเพลงตาม!
คราวนี้ทีมงานไม่ได้บีบให้ซึ้ง
แต่ตอนที่ทั้งสตูดิโอช่วยกันร้องประสานเสียง กลับมีความรู้สึกซึ้งใจบางอย่างลอยอบอวลอยู่
ส่วนเรื่องโอละพ่อของเด็กสาว อันที่จริงหลายคนก็เป็นแบบนี้ ร้องเพลงหนึ่งอยู่ดีๆ ดันสลับไปอีกเพลงหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
…
ในเน็ต
หน้าจอทีวี
ผู้ชมต่างสนุกไปพร้อมกับความเสียดาย!
“พลาดไปนิดเดียวเอง ดันร้องสลับเพลงซะได้ แต่เข้าใจได้เลย ฉันเองก็ร้องสลับบ่อยๆ อีกอย่างพวกบทกวีอะไรพวกนี้ก็จำผิดง่ายจะตาย เอาท่อนแรกของบทกวีหนึ่ง ไปต่อกับท่อนหลังของอีกบทกวีหนึ่ง ที่สำคัญคือมันดันเข้ากันได้แบบเนียนกริบแบบไม่น่าเชื่อด้วยนะกล้าเชื่อไหมล่ะ”
“ขำจนท้องคัดท้องแข็งเลยช่วงท้าย!”
“คนดูอึ้ง ฉันก็อึ้ง รู้สึกว่ามันแปลกๆ น่ะ เข้าใจไหม แต่ความรู้ในหัวของน้องคนนี้คือเทพมาก ต้องฟังเพลงมาเยอะขนาดไหนกันเนี่ย…”
“ชวดรางวัลใหญ่เลย!”
“แต่รางวัลเล็กยังอยู่”
“รายการนี้ดีจริงๆ ไว้คราวหน้าฉันต้องไปสมัครบ้าง เพลงพวกนี้วันนี้ฉันร้องได้เกือบหมด! ต่อให้จำเนื้อเพลงไม่ได้ ก็ยังจำทำนองคร่าวๆ ได้”
“เอ๊ะ?”
“เดี๋ยว!”
“เด็กสาวคนนี้โชคดีจัง เพราะเป็นรายการเทปแรก ทีมงานเลยยอมให้เงินรางวัลเธอตรงๆ เลย!?”
“อ๊ากกกก!”
“นี่มันรายการเทพอะไรกันเนี่ย!”
ไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กสาวจะร้องผิดในรอบสุดท้าย แต่ทีมงานกลับยังยินดีมอบรางวัลให้ ดีไซน์นี้ต่างจากในชาติก่อน ในเวอร์ชันชาติก่อน เงินรางวัลจะถูกบริจาคให้องค์กรการกุศล แต่นาเซินคิดว่าให้เงินรางวัลกับผู้เข้าแข่งขันโดยตรงจะดีกว่า บริษัทมีช่องทางทำบุญอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องอาศัยรายการทำแบบนั้น หลินจือไป๋เองก็เห็นด้วยว่าไม่มีปัญหา สุดท้ายเด็กสาวได้รับรางวัล รายการจบลงท่ามกลางเสียงปรบมือของผู้ชมในสตูดิโอ
แต่ผู้ชมหน้าจอทีวีกลับยังรู้สึกไม่เต็มอิ่ม!
รายการนี้สุดยอดจริงๆ ถึงจะบอกไม่ได้ว่าดีตรงไหน แต่สรุปคือดูแล้วเพลิดเพลินมาก!
พิธีกรไม่ได้ดังระเบิด แต่ก็นุ่มนวลมีพลัง นักร้องนำก็ไม่ใช่ระดับรองแชมป์หรือแชมป์หรือระดับราชาเพลงราชินีเพลง เป็นแค่นักร้องระดับสามสายที่ฐานความนิยมค่อนข้างดี ถือว่าเป็นใบหน้าที่ทุกคนคุ้นเคย ผู้เข้าแข่งขันยิ่งไม่ต้องพูดถึง หน้าตาธรรมดา ฝีมือธรรมดา แถมเพี้ยนหนักมาก สรุปคือตั้งแต่ต้นจนจบเผยให้เห็นถึงความเป็นชาวบ้าน เหมือนรายการนี้ไม่ใช่รายการที่นาเซินจัดขึ้นเลย บริษัทระดับท็อปสามตอนไหนเริ่มทำอะไรที่ดูเซอร์ๆ แบบนี้กันนะ?
ส่วนผู้ชม?
แม้แต่เก้าอี้นั่งยังไม่มีเลย!
ทุกคนต่างยืนร่วมรายการกันทั้งนั้น!
แต่เป็นเพราะทุกคนต่างยืนร่วมรายการนี้ พอเพลงเหล่านั้นดังขึ้น คนในสตูที่ร้องเป็นเลยร่วมร้องเพลงกันสุดเสียง พลางตบมือตามจังหวะ ทุ่มเทความรู้สึกทั้งหมดลงไป เพลิดเพลินกับเสียงดนตรีพลางโยกตัวเบาๆ เหมือนนี่คืองานคอนเสิร์ตชาวบ้าน เป็นรายการระดับรากหญ้าจริงๆ!
ไม่มีผู้ชมคนไหนรังเกียจ!
ในทางตรงกันข้าม พอรายการออกอากาศอย่างเป็นทางการ กระแสตอบรับในเน็ตก็ถล่มทลาย!
ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น