บทที่ 97 จางซีหยางพุ่งชนตำแหน่งราชาเพลง

ตอนนี้ทั้ง 'ฉู่ฉือ' และ 'ปู้เยี่ยโหว' ต่างก็เลื่อนขั้นเข้าสู่ศิลปินระดับ 5 กันแล้ว ในขณะที่ 'ไป๋ตี้' ซึ่งเดิมทีก็อยู่ในระดับ 5 อยู่ก่อน ก็ถึงเวลาต้องเร่งเครื่องไปสู่ระดับ 4 เสียที ดังนั้นในเดือนหน้าหลินจือไป๋ต้องปล่อยเพลงใหม่อย่างแน่นอน และเป้าหมายต้องเป็นอันดับ 1 บนชาร์ตประจำซีซันให้ได้ แต่ควรเลือกใครมาเป็นคู่หูร่วมงานดีล่ะ?

หลินโส่วจัวเหรอ?

จางซีหยางล่ะ?

หรือจะเป็นซุนกู่?

หลินจือไป๋ตัดสินใจไปปรึกษาพี่สาวอย่างหลินซีว่ามีคำแนะนำดีๆ บ้างไหม บังเอิญวันนี้ที่โรงเรียนไม่มีเรียน เลยถือโอกาสแวะไปที่บริษัท และถือโอกาสไปหาพี่ชายอย่างหลินเซิ่งเทียนด้วย

บ่ายวันนั้น ที่ตึกเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์

หลังจากแผนกดนตรีของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ปรับโครงสร้างใหม่ หลินซีก็ได้กลายเป็นหัวหน้ากลุ่มที่ 10 เมื่อหลินจือไป๋มาถึงบริษัท เขาก็ตรงดิ่งไปที่ห้องทำงานของพี่สาวทันที พร้อมกับพูดเรื่องแผนที่จะปล่อยเพลงในเดือนหน้า

"มีเพลงใหม่แล้วเหรอ?"

หลินซีตื่นเต้นขึ้นมาทันที

หลินจือไป๋ตอบว่า "สะสมไว้หลายเพลงครับ แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะปล่อยเพลงไหน กำลังลังเลอยู่ว่าจะร่วมงานกับหลินโส่วจัว จางซีหยาง หรือซุนกู่ดี เพราะคนที่จะร่วมงานด้วยจะเป็นตัวกำหนดว่าผมควรจะปล่อยเพลงไหนออกไปครับ"

"เพลงใหม่ไม่ใช่แค่เพลงเดียวเหรอ!?"

หลินซีจับประเด็นสำคัญได้ทันควัน ดวงตาของเธอเป็นประกายขึ้นมา "ถ้าในบรรดาเพลงพวกนี้มีเพลงที่เหมาะกับจางซีหยาง ต้องให้ความสำคัญกับเขาก่อนเป็นอันดับแรกนะ!"

หลินจือไป๋ถามว่า "ทำไมล่ะครับ?"

หลินซีตอบว่า "นายก็น่าจะรู้ดีว่านับตั้งแต่รายการ 《ผมคือนักร้อง》 ออกอากาศ มันสร้างกระแสและความนิยมให้กับจางซีหยางมหาศาลขนาดไหน ตอนนี้เขากลับมาสู่จุดสูงสุดของอาชีพแล้ว เป้าหมายของฉันคือการปั้นจางซีหยางให้เป็นราชาเพลงคนที่สามของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปีนี้!"

จะปั้นให้เป็นราชาเพลง?

หลินจือไป๋อดแปลกใจไม่ได้

จางซีหยางมาถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?

พอมาคิดดูอีกทีก็ไม่แปลก จางซีหยางเดิมทีก็เป็นนักร้องระดับแถวหน้าที่มีคุณสมบัติพอจะก้าวขึ้นเป็นราชาเพลงอยู่แล้ว แค่เรื่องหย่าร้างทำให้เขาต้องเงียบหายไปหลายปี จนค่อยๆ จางหายไปจากวงการบันเทิง แต่พื้นฐานเดิมของเขายังแน่นปึ้ก ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางคว้าโอกาสและกลับมาดังเปรี้ยงปร้างได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้หรอก!

"เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้แกเต็มๆ"

หลินซียิ้ม "ถ้าไม่ใช่เพราะนายเป็นคนชวนจางซีหยางไปออกรายการ 《ผมคือนักร้อง》 เขาก็คงไม่มีทางกลับมาถึงจุดสูงสุดได้เร็วขนาดนี้ แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เพราะฟอร์มในรายการของเขาที่ร้อนแรงสุดๆ ปัจจุบันการแข่งขันดำเนินมาถึงรอบที่ 8 แล้ว เขาคว้าอันดับหนึ่งไป 4 ครั้ง และอันดับสองอีก 4 ครั้ง นายก็น่าจะรู้นะว่าผลงานระดับนี้ในรายการมันอภิมหาโหดขนาดไหน?"

"ครับ"

หลินจือไป๋พยักหน้า

การแข่งขันเพิ่งผ่านไปแค่ 8 รอบ แต่จางซีหยางก็ไม่เคยพลาดอันดับหนึ่งหรือสองเลย ในโลกก่อน รายการ 《ผมคือนักร้อง》 จัดมาตั้งหลายซีซัน หลินจือไป๋ยังหาศิลปินที่มีอำนาจครอบงำเวทีได้ขนาดนี้ไม่ได้เลย ไม่แปลกใจเลยที่พี่สาวอยากจะผลักดันจางซีหยางให้เป็นราชาเพลง เพราะตอนนี้เขามีคุณสมบัติครบถ้วนทุกประการในการขึ้นไปท้าชิงตำแหน่งนั้นแล้ว

โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ!

เกี่ยวกับเรื่องนี้หลินซีถอนหายใจ "ทักษะการร้องของจางซีหยางถึงมาตรฐานราชาเพลงแล้ว แต่นายต้องรู้ไว้นะว่านักร้องไม่ได้หมายความว่าแค่ร้องเก่งถึงระดับราชาเพลงแล้วจะเป็นราชาเพลงได้เลย มันมีเงื่อนไขจุกจิกมากมายที่เข้มงวดสุดๆ โชคดีที่เขาได้มาเจอรายการวาไรตี้ระดับปรากฏการณ์อย่าง 《ผมคือนักร้อง》 นี่แหละ"

ในโลกก่อนมีคำกล่าวไว้ดีมาก

ความสำเร็จของคนเราต้องพึ่งพาทั้งความพยายามของตัวเองและกระแสของยุคสมัย จางซีหยางมีฝีมือถึงขั้นแล้ว แต่ถ้าไม่มีเวที 《ผมคือนักร้อง》 เปิดโอกาสให้เขาได้แสดงตัวตนล่ะ? อย่าลืมสิว่านี่คือรายการวาไรตี้ระดับปรากฏการณ์ที่มีเรตติ้งอันดับหนึ่งของทวีปฉินเชียวนะ!

"ผมเข้าใจแล้วครับ"

หลินจือไป๋พยักหน้า "งั้นเพลงใหม่เดือนหน้า ก็ร่วมงานกับพี่จางก่อนแล้วกัน"

หลินซีพยักหน้าเช่นกัน "ตอนนี้ทรัพยากรทุกอย่างของแผนกเรากำลังเทไปที่จางซีหยาง เขาถือเป็นตัวหลักของกลุ่มที่ 10 ไปแล้ว ไม่ใช่แค่ฉันที่เป็นหัวหน้ากลุ่มหรอกนะ แม้แต่ทางบริษัทเองก็คาดหวังในตัวเขาไว้สูงมากเหมือนกัน"

เว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง หลินซีพูดต่อ "ต้นเดือนหน้าจะเป็นรอบชิงชนะเลิศของรายการ 《ผมคือนักร้อง》 โอกาสที่จางซีหยางจะคว้าแชมป์มีสูงมาก ถ้าเขาคว้าแชมป์ได้สำเร็จ โอกาสในการก้าวขึ้นเป็นราชาเพลงก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก!"

"รอบชิงชนะเลิศเหรอ…"

หลินจือไป๋พูดอย่างครุ่นคิด "ถ้าเขาเอาเพลงใหม่ที่ผมแต่งให้ไปร้องบนเวทีรอบชิงชนะเลิศ ก็น่าจะการันตีอันดับ 1 ชาร์ตประจำซีซันได้แบบไม่มีข้อกังขาแล้วใช่ไหมครับ?"

"ใช่แล้ว"

หลินซีกล่าว "แต่ทั้งนี้ก็ต้องดูท่าทีของจางซีหยางด้วยนะ ถ้าเขาไม่อยากร้องเพลงใหม่ของนายในรอบชิงฯ เราก็ไปบังคับเขาไม่ได้"

"ผมรู้ครับ"

ความสำคัญของการแข่งขันต้องมาก่อน ถ้าเพลงใหม่ของหลินจือไป๋ไม่เหมาะกับเวทีการแข่งขัน แล้วจางซีหยางเอาไปร้องจนไม่ได้แชมป์จะทำยังไง?

ไม่เท่ากับว่าเขาทำร้ายพี่จางเหรอ?

ดังนั้น หลินจือไป๋ต้องแต่งเพลงให้จางซีหยางโดยเฉพาะเพื่อเวที 《ผมคือนักร้อง》 เป็นการทำประกันสองชั้นเพื่อให้เขาคว้าแชมป์!

หลังจากคุยกับพี่สาวจนจบ หลินจือไป๋ก็เดินทางไปยังแผนกของพี่ชาย หลินเซิ่งเทียนกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมงานบันทึกเทปรายการ 《ผมคือนักร้อง》 รอบที่ 9 ในคืนนี้ พอเห็นน้องชายมาหา อารมณ์เขาก็ดีขึ้นทันที

"มาดื่มชาสิ"

หลินเซิ่งเทียนกล่าวพลางรินชาให้หลินจือไป๋

หลินจือไป๋ถามว่า "รอบชิงชนะเลิศของ 《ผมคือนักร้อง》 จัดวันที่เท่าไหร่ครับ?"

หลินเซิ่งเทียนตอบ "พี่วางกำหนดการไว้เป็นวันที่หนึ่งของเดือนหน้า ตอนนั้นจะเป็นการถ่ายทอดสด ทางบริษัทเองก็ให้ความสำคัญกับผลลัพธ์ของรอบชิงฯ มาก จู่ๆ ถามเรื่องนี้ทำไม อยากได้บัตรเข้าชมหน้างานเหรอ?"

"ก็ส่วนหนึ่งครับ"

หลินจือไป๋บอกความตั้งใจของเขา

หลินเซิ่งเทียนครุ่นคิด "เพลงที่เลือกใช้ในรอบชิงฯ สำคัญมากนะ ถ้าอยากให้เขาร้องเพลงใหม่ของนาย ก็ต้องดูความสมัครใจของเขาด้วย"

"ได้ครับ"

ทั้งพี่สาวและพี่ชายต่างก็ให้หลินจือไป๋พิจารณาความต้องการส่วนตัวของจางซีหยางให้ดี "งั้นไว้พี่เก็บบัตรหน้างานไว้ให้ใบหนึ่งก็พอครับ"

จากนั้น หลินจือไป๋ก็มุ่งหน้าไปที่ห้องซ้อมเพื่อพบกับจางซีหยาง

จางซีหยางกำลังดื่มน้ำพักผ่อนอยู่ พอเห็นหลินจือไป๋เดินเข้ามา เขาก็ยิ้มแล้วหมุนฝาขวดน้ำส่งให้หลินจือไป๋ "มาเยี่ยมที่กองถ่ายเหรอ?"

"ครับ"

หลินจือไป๋ยิ้ม "คิดไว้หรือยังว่าจะร้องเพลงอะไรในรอบชิง?"

จางซีหยางส่ายหัว "กำลังพิจารณาอยู่น่ะ ความเห็นจากทุกฝ่ายเยอะเหลือเกิน ทั้งเพื่อน ทั้งผู้จัดการของพี่ แม้แต่ทางบริษัทเองก็อยากจะเข้ามาแทรกแซงเรื่องเลือกเพลง แน่นอนว่าทุกคนหวังดีกับพี่ อยากให้พี่คว้าแชมป์ให้ได้แบบชัวร์ๆ…"

"บังเอิญจัง"

หลินจือไป๋กล่าว "ผมก็อยากจะแทรกแซงเหมือนกัน"

จางซีหยางหัวเราะร่า "งั้นพี่ฟังนาย"

หลินจือไป๋หลุดขำ พี่จางคนนี้นี่ไว้ใจกันจริงจัง มีปัญหาอะไรคือลุยเต็มที่ เขาจ้องมองจางซีหยางอย่างจริงจังแล้วพูดว่า "ลองร้องเพลงใหม่ของผมในรอบชิงไหมครับ?"

"ได้"

"พี่ไม่คิดหน่อยเหรอครับ?"

จนหลินจือไป๋รู้สึกเกรงใจ จางซีหยางตอบตกลงง่ายเกินไป จนไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่าเพลงใหม่ที่เขาจะให้เป็นแบบไหน เผื่อคุณภาพไม่ถึงล่ะ?

ต่อให้คุณภาพดี เผื่อไม่เหมาะกับการแข่งขันล่ะ?

อย่าดูถูกโจทย์ข้อนี้ไป ไม่ใช่ว่าเพลงใหม่ของหลินจือไป๋คุณภาพดีแล้วจางซีหยางร้องแล้วจะคว้าแชมป์ได้เสมอไป เวทีการแข่งขันอย่าง 《ผมคือนักร้อง》 มีอะไรให้ต้องพิจารณาเยอะแยะมากมาย

ขอยกตัวอย่างนะ ถ้าหลินจือไป๋ให้จางซีหยางร้องเพลง 《คนอย่างฉัน》 ในรอบชิงชนะเลิศ ก็อาจจะพลาดแชมป์ไปอย่างน่าเสียดาย

ไม่ใช่ว่าเพลงนี้ไม่ดี แค่ความเป็นเพลงที่ใช้แข่งขันมันยังไม่เด่นชัดพอ!

บางเพลงเหมาะสำหรับฟังตอนดึกเงียบๆ บางเพลงเหมาะสำหรับตอนสนุกสุดเหวี่ยง แต่การแข่งขันคือการประชันกันด้วยเอฟเฟกต์บนเวที คุณสมบัติเชิงการแข่งขันถูกขยายให้ใหญ่ขึ้นแบบไร้ขีดจำกัด…

"พี่เชื่อใจนาย"

จางซีหยางพูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับว่าเป็นเรื่องที่สมควรจะเป็นอยู่แล้ว

หลินจือไป๋จิบน้ำ "ไม่กลัวผมหลอกหรือไงครับ?"

จางซีหยางพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ตอนพี่กลับมาใหม่ๆ ก็ร้องเพลงที่นายแต่งแล้วกลับมาดังเปรี้ยงปร้าง ตอนพี่มาแข่ง 《ผมคือนักร้อง》 ก็เพราะคำแนะนำของนาย ความจริงมันพิสูจน์แล้วว่าการตัดสินใจเหล่านั้นฉลาดมาก การตัดสินใจของนายถูกต้องเสมอ งั้นรอบชิงจะฟังนายบ้างจะเป็นไรไป อีกอย่างก็แค่แชมป์ไม่ใช่เหรอ พี่ได้อันดับหนึ่งมาตั้งหลายรอบแล้ว ต่อให้รอบชิงไม่ได้แชมป์ ก็ไม่มีใครปฏิเสธผลงานของพี่ได้หรอก"

"ชิลเกินไปก็ไม่ดีนะครับ"

หลินจือไป๋กล่าว "ตอนนี้พี่อยู่ในช่วงสำคัญที่จะก้าวขึ้นเป็นราชาเพลง ถ้าคว้าแชมป์ได้ จะมีความหมายสำคัญต่อการก้าวขึ้นเป็นราชาเพลงของพี่มาก แต่ถ้าไม่ได้แชมป์ ในระยะสั้นคงไม่มีโอกาสได้เป็นราชาเพลงแน่"

"ราชาเพลงเหรอ…"

จางซีหยางสายตามองไปไกลๆ "เดี๋ยวพี่ก็ได้มันมาแน่ๆ"

หลินจือไป๋พยักหน้า "งั้นพรุ่งนี้ผมส่งเพลงใหม่ไปให้ พี่ลองเลือกดูเองนะครับ ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องฝืน"

"ไม่ต้องกดดันนะ"

จางซีหยางปลอบหลินจือไป๋ "สุดท้ายมันก็แค่การแข่งขัน"

หลินจือไป๋หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ได้ "พวกเราสลับบทบาทกันหรือเปล่าครับเนี่ย? คนแข่งคือพี่ไม่ใช่ผมนะ คนที่ควรจะกดดันต้องเป็นพี่สิ"

"พี่ไม่กดดันหรอก"

จางซีหยางคนนี้เป็นสายชิลล์ของจริง แต่ความมั่นใจก็ของจริงเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะฝีมือถึงขั้นไร้กังวลก็ได้

ทว่าในเมื่อจางซีหยางไว้ใจเขาขนาดนี้ หลินจือไป๋ก็หลอกเขาไม่ได้หรอก คืนนั้นพอกลับถึงบ้าน เขาก็เรียกใช้ระบบเพื่อแต่งเพลงพิเศษให้พี่จางทันที

"ติ๊งต่อง!"

ข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินจือไป๋: 【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับเพลง 《ดอกไม้ไฟ》!】

หลินจือไป๋เลิกคิ้ว

เพลง 《ดอกไม้ไฟ》 ของหวังเฟิงงั้นเหรอ?

เพลงนี้ดูเหมือนจะเหมาะกับการแข่งขันมาก แถมยังเข้ากับสไตล์ของจางซีหยางด้วย ตั้งแต่เนื้อเพลงยันทำนองทั้งหมดไม่มีที่ติ สมแล้วที่เป็นหนึ่งในผลงานตัวแทนของอาจารย์หวัง!

ความจริงแล้ว ในรายการแข่งขันใหญ่ๆ อย่าง 《ผมคือนักร้อง》 ในโลกก่อน นักร้องอย่างเติ้งจื่อฉีก็เคยเลือกผลงานของหวังเฟิงหลายครั้งและคว้าอันดับหนึ่งมาไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง!

เพราะเพลงของเฮียหวังเป็นสไตล์ร็อก แต่จะไม่โวยวายจนเกินไป เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อมวลชนอย่างแท้จริง บนเวทีที่มีการแข่งขันเป็นตัวตั้ง จึงมีความได้เปรียบโดยธรรมชาติ

"น่าจะไม่มีปัญหา"

หลินจือไป๋ตรงไปที่สตูดิโอเพลงชั้นสองของตัวเองเพื่อทำเดโม เขาอุตส่าห์อดหลับอดนอนทำเพลงนี้ขึ้นมา เพราะสัญญากับพี่จางไว้ว่าจะส่งให้วันพรุ่งนี้ คนเราต้องรักษาคำพูดสิ

ยุ่งจนถึงตีสองกว่าๆ หลินจือไป๋ก็ทำเดโมที่ค่อนข้างสมบูรณ์ได้สำเร็จ การเรียบเรียงดนตรีอย่างเป็นทางการอะไรพวกนั้นค่อยว่ากันทีหลัง เพราะการแข่งขันเริ่มเดือนหน้า

เช้าวันถัดมา หลินจือไป๋ตื่นขึ้นมาพร้อมกับหาวหวอดๆ แล้วส่งเพลง 《ดอกไม้ไฟ》 ให้จางซีหยาง

ทางด้านจางซีหยางพอได้รับเพลงแล้ว ก็ตอบกลับมาในอีกยี่สิบนาทีให้หลัง: 【ไม่รู้ว่าถ้วยรางวัลชนะเลิศของ 《ผมคือนักร้อง》 ทำด้วยทองคำหรือเปล่านะ】

หลินจือไป๋ยิ้ม

จางซีหยางดูเหมือนจะมั่นใจขึ้นมาแล้ว

ตอนนั้นเองจางซีหยางก็ส่งข้อความมาอีก: 【ขอบใจนะ】

หลินจือไป๋: 【สู้ๆ ครับ ราชาเพลงจาง】

จางซีหยาง: 【ตกลงตามนี้】

หลินจือไป๋ไม่ได้ตอบกลับไปอีก จางซีหยางมีรัศมีของราชาเพลงอยู่ เขายินดีที่จะผลักดันให้ถึงที่สุด

ไม่ใช่แค่เพราะอยากให้แผนกที่พี่สาวดูแลอยู่มีตัวหลักที่ขายได้จริงเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะความเชื่อใจที่อีกฝ่ายมีให้ด้วย

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง