บทที่ 1052 พลิกสมุทรแปรพักตร์ มหาสงครามปะทุ! พิษพิสดารโบราณ!

ต้าเซิ่งพลิกสมุทรวางขาที่ไขว้อยู่ลงแล้วลุกขึ้นยืน ปัดรอยยับบนเสื้อคลุม ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มไม่ยี่หระเช่นเดิม

เขาเดินเข้าไปใกล้นักพรตเฒ่าขุยซิงสองก้าวแล้วกล่าวเสียงดังฟังชัด "สหายเต๋าวางใจได้ ข้าให้ความสำคัญกับสัจจะวาจาที่สุดมาโดยตลอด"

"ในเมื่อร่วมเป็นพันธมิตรกับตำหนักขุยซิงแล้ว ย่อมไม่ยืนดูอยู่เฉย ๆ แน่นอน"