บทที่ 1053 ฝูหลงทรยศ ลงมือในแดนวิกฤต! ทุกคนตกตะลึง!

ผู้วิเศษฝูหลงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสุขุมเยือกเย็น ราวกับทุกสิ่งล้วนอยู่ในการควบคุมของตน "อาจารย์ ไม่ต้องหาแล้ว ข้าเป็นคนทำเอง"

แววตาของนักพรตเฒ่าขุยซิงวูบไหวด้วยอารมณ์ซับซ้อน น้ำเสียงแหบพร่าและหนักอึ้ง "...เพราะเหตุใด"

ผู้วิเศษฝูหลงผายมือออก น้ำเสียงแฝงความรู้สึกว่าเป็นเรื่องสมควร "อาจารย์ ท่านเหลืออายุขัยอีกไม่มาก รอจนท่านตายไปแล้ว ท่านคิดว่าคนอย่างพวกเราจะค้ำจุนกิจการอันยิ่งใหญ่ของตำหนักขุยซิงไหวหรือ"