บทที่ 1149 สาเหตุแห่งการสำรวจ อันตรายใหญ่หลวงที่สุด! คำมั่นข

นักพรตซงเฮ่อลุกขึ้นเดินออกจากตำหนักรับรอง กลายร่างเป็นลำแสงเหินมุ่งหน้าตรงไปยังยอดเขาไท่เสวียน

สวี่ฉางเซิงนั่งอยู่ภายในตำหนักเพียงลำพัง เขายกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง สายตาทอดมองผืนทะเลเบื้องนอกหน้าต่างที่ถูกแสงสนธยาโอบคลุม พลางรอคอยอย่างเงียบสงบ

ผ่านไปครู่ใหญ่ ลำแสงเหินของนักพรตซงเฮ่อก็ปรากฏขึ้นในสายตาอีกครั้ง ก่อนจะร่อนลงตรงหน้าตำหนักรับรอง