บทที่ 1195 อูเหยียนขวัญผวา ทำร้ายปากู่สาหัส! หลบหนีออกจากหุบ

อูเหยียนต้านทานอยู่ใต้คมกระบี่ของสวี่ฉางเซิงอย่างยากลำบากยิ่ง

ยอดอัจฉริยะแห่งแดนมารที่เมื่อครู่ยังฮึกเหิมลำพอง บัดนี้ใบหน้ากลับเขียวคล้ำ แววตาแฝงความไม่ยินยอมพร้อมใจและความโกรธแค้นอย่างเห็นได้ชัด ธงมารในมือเริ่มปรากฏรอยร้าวหลายสายจากการถูกประกายกระบี่สีเขียวจู่โจมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

การโจมตีของสวี่ฉางเซิงมิได้หวือหวา ทว่ากลับดั่งขุนเขาที่บีบกระชับเข้ามาไม่หยุดยั้ง ทุกกระบี่ฟันลงตรงจุดที่การป้องกันของอูเหยียนเปราะบางที่สุดอย่างแม่นยำ บีบคั้นอีกฝ่ายให้จนตรอกทีละก้าว