บทที่ 1221 ดินแดนเก่าหมอกโลหิต โครงกระดูกบรรพกาล! ครรภ์วิญญา

บรรพชนอสูรเกล็ดดำถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง "นั่นไม่ใช่เรื่องที่พวกเราควรกังวลแล้ว"

"อย่าว่าแต่ตอนมันทำลายผนึกออกมาได้เลย ต่อให้ตอนนี้มันยังทำลายผนึกไม่ได้ พวกเราก็ทำอะไรมันไม่ได้อยู่ดี อย่างมากก็แค่ระวังไม่ให้ถูกมันล่าจนตกเป็นเสบียงโลหิตของมันเท่านั้น"

สวี่ฉางเซิงไม่ได้เอ่ยอันใดอีก เขายกจอกสุราขึ้นจิบคำหนึ่ง