บทที่ 1222 เรือผีสิงปรากฏกาย คลื่นปะทะเจ็ดระลอก! มิใช่ดั่งวั

สวี่ฉางเซิงเงยหน้าขึ้น มองตามทิศทางที่นิ้วมือของผู้เฒ่าเทียนเหยี่ยนชี้ไป

ท่ามกลางหมอกโลหิตอันไกลโพ้น เรือใบขนาดยักษ์ที่แผ่ไอปิศาจน่าสะพรึงกลัวลำหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาอย่างช้าๆ

ตัวเรือลำนั้นทรุดโทรมผุพัง เสากระโดงแขวนผืนผ้าใบขาดวิ่น มันกำลังแล่นฉิวไปบนผืนทะเลอันไร้สายลมอย่างเงียบงัน