บทที่ 78 รางวัลจากสำนัก กวาดล้างไส้ศึก! ขึ้นยอดเขาจูซาอีกครั้ง!

บทที่ 78 รางวัลจากสำนัก กวาดล้างไส้ศึก! ขึ้นยอดเขาจูซาอีกครั้ง!

ผู้รอดชีวิตถูกนำตัวมารวมกัน จำนวนคนที่เหลือหรอมแหรมช่างแตกต่างกับขบวนอันยิ่งใหญ่ตอนก่อนเข้าค่ายกลเมื่อหลายวันก่อนอย่างน่าเวทนา

จากการนับคร่าวๆ ผู้รอดชีวิตเหลือไม่ถึงสองส่วน ซ้ำยังบาดเจ็บกันแทบทุกคน สีหน้าของพวกเขาเหม่อลอย แววตายังคงหลงเหลือความหวาดกลัวที่ยังไม่จางหายไป

สิ่งที่ทำให้ชวนเสียวสันหลังวาบยิ่งกว่านั้น คือเมื่อมีการตรวจสอบและให้เหล่าศิษย์ชี้ตัวในภายหลัง...

กลับพบว่าในหมู่ผู้เสียชีวิตมีถึงหนึ่งส่วนที่เป็นไส้ศึกซึ่งสามสำนักมารแฝงตัวเอาไว้

คนเหล่านี้บ้างก็ความแตกท่ามกลางความชุลมุนจนถูกสังหาร บ้างก็ตายเป็นอาหารของมังกรวารีในคลื่นสัตว์อสูรที่พวกตนเป็นคนก่อ หรือไม่ก็ถูกสังหารระหว่างทางที่เข้าไปขัดขวางพวกของสวี่ฉางเซิง

การแทรกซึมอันหยั่งรากลึกและแผนการอันเหี้ยมโหดของสำนักมาร ไม่เพียงทำให้เหล่าผู้ระดับสูงพากันเดือดดาล แต่ยังทำให้พวกเขารู้สึกอกสั่นขวัญแขวนไปตามๆ กัน

บนแท่นสูง บรรยากาศเป็นไปอย่างตึงเครียดและหนักอึ้ง

สายตาของเจ้าสำนักฝูเฉินจื่อกวาดมองเหล่าศิษย์ผู้รอดชีวิตเบื้องล่าง ก่อนจะหยุดลงที่สวี่ฉางเซิง เฉินอู๋เฟิง และหลิงหว่านชิงทั้งสามคน

"เหตุไม่คาดฝันในการทดสอบเขาขูซานครานี้ แผนการชั่วร้ายของสำนักมารนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก แต่พวกเจ้าทั้งสามกลับมีสติไม่ตื่นตระหนกยามภัยมา สืบรู้ถึงความลับ ทั้งยังเสี่ยงตายฝ่าวงล้อมออกมาส่งข่าว ทำให้พวกเราตั้งรับได้ทันท่วงที ช่วยชีวิตศิษย์ไว้ได้ส่วนหนึ่ง ซ้ำยังตลบหลังแผนการของสำนักมารได้ นับเป็นความดีความชอบใหญ่หลวง!"

"ห้ามหาสำนักของพวกเรา เมื่อมีความดีความชอบก็ต้องตบรางวัล!"

น้ำเสียงของฝูเฉินจื่อราบเรียบ ทว่ากลับแฝงไปด้วยความหนักแน่นที่ไม่อาจโต้แย้งได้

"สวี่ฉางเซิง มอบรางวัลเป็นหินวิญญาณระดับต่ำสามพันก้อน อนุญาตให้เข้าไปยังชั้นสามของ 'หอคัมภีร์' แห่งยอดเขาสมุนไพรวิญญาณ สำนักเซียนไท่อี เพื่อเลือกเคล็ดวิชาหรือวิชาลับได้หนึ่งครั้ง และมอบยันต์วิเศษป้องกัน 'โล่เต่าศิลา' ให้อีกหนึ่งชิ้น"

"เฉินอู๋เฟิง มอบรางวัลเป็นหินวิญญาณระดับต่ำสองพันห้าร้อยก้อน อนุญาตให้ลงไปชำระล้างกายาที่ 'สระหลอมลับแห่งยอดเขาต้วนเริ่น สำนักเซียนไท่อี' ได้หนึ่งครั้ง และมอบยันต์วิเศษโจมตี 'คมมีดฉีกนภา' ให้อีกหนึ่งชิ้น"

"หลิงหว่านชิง มอบรางวัลเป็นหินวิญญาณระดับต่ำสองพันก้อน อนุญาตให้ลงแช่ใน 'น้ำพุวิญญาณจันทรา' แห่งสำนักสุ่ยเยวี่ยได้สามวัน และมอบอาวุธวิเศษเสริมพลังระดับสูง 'แท่นบัวชำระใจ' ให้อีกหนึ่งฐาน"

ของรางวัลอันล้ำค่าและมากมายมหาศาลทำให้ศิษย์รอบข้างต่างอิจฉาตาร้อน แต่เมื่อนึกได้ว่าสิ่งเหล่านี้ต้องแลกมาด้วยเลือดเนื้อของศิษย์ร่วมสำนักนับไม่ถ้วน และพวกเขาทั้งสามก็แทบจะเอาชีวิตไม่รอดเช่นกัน ทุกคนจึงรู้สึกว่ารางวัลเหล่านี้สมเหตุสมผลแล้ว

ทั้งสามโค้งคำนับขอบพระคุณ ทว่าบนใบหน้ากลับไร้ซึ่งความยินดี มีเพียงความหนักอึ้งเท่านั้น

หลังมอบรางวัลเสร็จสิ้น ห้ามหาสำนักก็ไม่เอ่ยสิ่งใดให้มากความอีก ต่างฝ่ายต่างพาเหล่าศิษย์ผู้รอดชีวิตกลับไปด้วยความรู้สึกอันหนักอึ้ง กลายสภาพเป็นเส้นแสงสายรุ้งพาดผ่านนภาและพุ่งทะยานจากไปอย่างรวดเร็ว

ทุกคนรู้ดีว่าหลังจากนี้ ภายในของแต่ละสำนักจะต้องเผชิญกับพายุลูกใหญ่อย่างแน่นอน

ณ ตำหนักใหญ่ยอดเขาหลักแห่งสำนักเซียนไท่อี

ใบหน้าของฝูเฉินจื่อทะมึนทึงดั่งผืนน้ำนิ่งสงบ เบื้องล่างมีประมุขยอดเขาต่างๆ และเหล่าผู้อาวุโสยืนอยู่ บรรยากาศกดดันจนชวนอึดอัด ราวกับความเงียบสงัดก่อนพายุลูกใหญ่จะโหมกระหน่ำ

"ตระกูลหลินแห่งยอดเขาชิงจู๋สมคบคิดกับสำนักมาร หลักฐานมัดตัวแน่นหนา!" น้ำเสียงของฝูเฉินจื่อเย็นเยียบและเด็ดขาด "หอคุมกฎรับคำสั่ง! จงนำกำลังไปยังยอดเขาชิงจู๋เดี๋ยวนี้ จับกุมคนของตระกูลหลินให้หมดสิ้น! หากมีผู้ใดขัดขืน ฆ่าทิ้งได้ทันที!"

"รับบัญชา!"

กลิ่นอายอันแข็งแกร่งไร้เปรียบหลายสายปะทุขึ้นจากหอคุมกฎในชั่วพริบตา ก่อนจะพุ่งตรงไปยังยอดเขาชิงจู๋

ทว่าเมื่อผู้อาวุโสหอคุมกฎนำกำลังคนไปถึง กลับพบว่าคฤหาสน์ตระกูลหลินนั้นว่างเปล่าไร้ผู้คน ทิ้งไว้เพียงศิษย์สายรองและบ่าวไพร่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าบรรพชนระดับจินตานของตระกูลหลินอย่างหลินเจิ้นเทียน คงได้ยินข่าวระแคะระคายมาจากช่องทางลับบางอย่าง จึงได้หอบเอาศิษย์สายตรงและทรัพยากรสำคัญหลบหนีไปล่วงหน้าแล้ว

"ค้น! ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหา ก็ต้องเจอเบาะแสให้ได้!" ผู้อาวุโสหอคุมกฎตวาดลั่น

ท้ายที่สุด ศิษย์สายรอง ญาติพี่น้อง และเหล่าผู้ติดตามของตระกูลหลินนับร้อยคนที่หลบหนีไม่ทันหรือถูกคนสายหลักทิ้งขว้าง ล้วนถูกจับกุมตัวไว้ได้ทั้งหมด และถูกคุมตัวไปยังแท่นรับทัณฑ์สวรรค์ ณ ลานกว้างของยอดเขาหลัก

ฝูเฉินจื่อเป็นผู้ควบคุมการลงทัณฑ์ด้วยตนเอง เขาประกาศความผิดของตระกูลหลินต่อหน้าศิษย์ทั้งสำนัก

"ตามกฎสำนัก ผู้ใดทรยศสำนักไปคบคิดกับพวกมาร ต้องโทษประหารทำลายทั้งวิญญาณและจิตวัชระ ให้สูญสลายไปทั้งกายาและดวงจิต!"

สิ้นเสียงคำสั่ง ใบมีดประหารที่แผ่จิตสังหารทะลวงฟ้าบนแท่นรับทัณฑ์สวรรค์ก็ร่วงหล่นลงมา ร่างกายแตกดับกลายเป็นเถ้าธุลี เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะท้านไปถึงชั้นเมฆ ผู้ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลหลินนับร้อยคนต่างแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา ถูกลิดรอนแม้กระทั่งโอกาสในการไปเวียนว่ายตายเกิด!

ภาพอันสยดสยองเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดข่มขวัญศิษย์ทุกคนจนหน้าถอดสี

ทว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้งสามสิบหกยอดเขาและทุกตำหนักในสำนัก จะต้องทำการตรวจสอบเป็นการภายใน!" สายตาอันทรงอำนาจของฝูเฉินจื่อกวาดมองประมุขยอดเขาและผู้อาวุโสทุกคน "ให้พวกเจ้าตรวจสอบชี้เบาะแสกันเอง ผู้ใดสารภาพจะได้รับการผ่อนปรน แต่หากผู้ใดปิดบังซ่อนเร้น จะต้องรับโทษในระดับเดียวกัน!"

การกวาดล้างครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสำนักเซียนไท่อีได้เปิดฉากขึ้นอย่างดุเดือด

ภายใต้การกดดันอย่างหนัก ตระกูลที่เกี่ยวพันกับตระกูลหลินหรือตระกูลที่ถูกสำนักมารแทรกซึมไปก่อนหน้านี้อีกหลายตระกูลก็ถูกถอนรากถอนโคน สายลับหลายร้อยคนที่ซ่อนตัวอยู่ตามยอดเขาและตำหนักต่างๆ ถูกกระชากหน้ากากออกมา ในจำนวนนั้นถึงกับมีผู้ดูแลศิษย์สายนอกที่อาวุโสมากผู้หนึ่งและศิษย์สายในอีกสองคนรวมอยู่ด้วย

คราบเลือดบนลานประหารทัณฑ์สวรรค์ยังคงไม่เหือดแห้งสนิทติดต่อกันหลายวัน

ทั่วทั้งสำนักเซียนไท่อีถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศแห่งการเข่นฆ่า ทุกคนต่างหวาดระแวงภัย ทั้งยังรู้สึกหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจเมื่อนึกถึงการแทรกซึมของสำนักมาร

ผ่านพ้นเหตุการณ์ครั้งนี้ พลังอำนาจของสำนักได้รับความเสียหายไม่น้อย ทว่าเมื่อตัดเนื้อร้ายทิ้งไป รากฐานกลับยิ่งมั่นคงขึ้นกว่าเดิม

สวี่ฉางเซิงอยู่ในลานบ้านเล็กๆ ของตนเอง ฟังศิษย์พี่โจวชิงเล่าถึงความวุ่นวายภายนอกด้วยความหวาดหวั่น เขากำหมัดแน่นเงียบๆ

ภัยคุกคามจากสำนักมารนั้นร้ายแรงกว่าที่คาดคิดไว้มากนัก

ส่วนบรรพชนตระกูลหลินและสมาชิกระดับแกนนำที่หลบหนีไปก่อนล่วงหน้า ย่อมเป็นภัยมืดที่แฝงเร้นอันใหญ่หลวงอย่างไม่ต้องสงสัย

พายุใหญ่กำลังจะมา การยกระดับความแข็งแกร่งเป็นเรื่องที่รอช้าไม่ได้อีกแล้ว

ทว่าก่อนที่จะตั้งใจยกระดับความแข็งแกร่ง เขายังมีอีกเรื่องที่ต้องทำ นั่นก็คือผลจื่อเมิ่งที่รับปากเซียนจื่ออวิ๋นเหยาเอาไว้!

ตอนนี้ความวุ่นวายในสำนักค่อยๆ สงบลงแล้ว ถึงเวลาต้องไปยอดเขาจูซาสักรอบ

ไม่นานนัก สวี่ฉางเซิงก็ขี่กระบี่มาถึงตีนยอดเขาจูซา เขาหยิบของแทนตัวออกมา หมายจะเข้าพบเซียนจื่ออวิ๋นเหยา

สาวใช้ผู้หนึ่งที่เคยพบหน้ากันหลายครั้งก่อนหน้านี้ ได้นำทางเขาเข้าไปในถ้ำพำนักของอวิ๋นเหยา

เมื่อได้พบกับอวิ๋นเหยาที่งดงามราวกับเทพธิดาในภาพวาดอีกครั้ง สวี่ฉางเซิงก็ประคองผลไม้ที่ส่องแสงสีม่วงเรืองรองขึ้นถวายด้วยความเคารพ "ท่านศิษย์อา ข้าได้ผลจื่อเมิ่งมาแล้วขอรับ"

เซียนจื่ออวิ๋นเหยายกมือเรียวงามขึ้นแผ่วเบา ผลจื่อเมิ่งก็ลอยละลิ่วตกลงบนฝ่ามือของนาง

แววตาของนางทอประกายพึงพอใจพลางพยักหน้าน้อยๆ "ไม่เลว ผลไม้นี้สุกงอมเต็มที่แล้วจริงๆ"

"ของสิ่งนี้ก็ควรส่งคืนเจ้าของเดิมขอรับ"

สวี่ฉางเซิงหยิบหยกม่วงทองคำออกมาอีกชิ้น

เขามีลูกไม้แพรวพราวมากมาย ของชิ้นนี้จึงไม่ได้ถูกนำมาใช้

เขาไม่ต้องหยิบมันออกมาก็ได้ แต่เรื่องนี้เป็นปัญหาที่ท่าที เขาไม่อยากทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีไว้ในใจของเซียนจื่ออวิ๋นเหยาเพียงเพราะรายละเอียดเล็กน้อยแค่นี้

อีกทั้งด้วยความแข็งแกร่งระดับจินตานของเซียนจื่ออวิ๋นเหยา นางย่อมไม่ใส่ใจของวิเศษเช่นนี้เป็นแน่

และก็เป็นอย่างที่คิด สายตาของนางทอดมองหยกม่วงทองคำที่สวี่ฉางเซิงยื่นให้ พลางยิ้มบางๆ "หยกชิ้นนี้เจ้าเก็บไว้เถอะ วันข้างหน้าอาจจะยังมีประโยชน์"

สวี่ฉางเซิงโล่งใจ ประสานมือคารวะ "ขอบพระคุณท่านศิษย์อาขอรับ"

ดูเหมือนว่าจะเป็นไปตามที่เขาคาดไว้จริงๆ

ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ทำการเสริมพลังให้หยกม่วงทองคำ ก็เพราะกังวลว่าจะต้องส่งคืนเจ้าของเดิม

ในเมื่อตอนนี้ได้กลับคืนมาแล้ว เขาก็สามารถเสริมพลังและนำมาใช้งานได้อย่างวางใจ

หลังจากกลับมาถึงลานบ้านเล็กบนยอดเขาสมุนไพรวิญญาณ ค่ายกลอาคมก็ถูกเปิดใช้งานซ้อนทับกันหลายชั้น ตัดขาดจากโลกภายนอก

สวี่ฉางเซิงนั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องสงบจิต พลางถอนหายใจยาวออกมา

ตั้งแต่หนีรอดตายจากแดนลับมาจนถึงเหตุการณ์ที่สำนักกวาดล้างสายลับ ช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้นับว่าหวาดเสียวแทบสิ้นสติ จนกระทั่งบัดนี้ ถึงได้สงบใจลงได้อย่างแท้จริง

สิ่งแรกที่เขาหยิบออกมาคือหยกม่วงทองคำที่ได้จากเซียนจื่ออวิ๋นเหยา เพื่อทำการเสริมพลัง

หยกม่วงทองคำที่ผ่านการเสริมพลังแล้ว แปรเปลี่ยนเป็นลวดลายอันซับซ้อนหลายสาย

จากเดิมที่เป็นของวิเศษคุ้มกายที่สามารถต้านทานการโจมตีจากผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานทั่วไปได้หนึ่งครั้ง ตอนนี้คาดว่าน่าจะต้านทานการโจมตีของระดับสร้างรากฐานขั้นปลายได้ด้วย ทั้งยังสามารถต้านทานได้หลายครั้ง อานุภาพไม่ด้อยไปกว่ายันต์วิเศษประเภทป้องกันบางชิ้นเลยทีเดียว

นี่คือไพ่ตายสำหรับรักษาชีวิตที่แข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาเก็บหยกที่เสริมพลังแล้วไว้กับตัวอย่างระมัดระวังอีกครั้ง

จากนั้น เขาก็สะบัดมือเบาๆ ถุงเก็บของห้าใบก็ลอยอยู่ตรงหน้า สมบัติทั้งหมดของหลินเยียนรวมถึงผู้ฝึกมารที่เป็นสายลับอีกหลายคน ถูกเทออกมาจนหมดเกลี้ยง!