บทที่ 137 ต้นสายปลายเหตุ

นับตั้งแต่โรงงานอาหารเริ่มเดินสายการผลิตอย่างเป็นทางการ ซ่งชิงเฟิงก็คิดถึงช่องทางการจัดจำหน่ายมาโดยตลอด การลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ได้ผลตอบรับดีไม่น้อย แต่ละวันมีคนโทรศัพท์เข้ามาสั่งซื้อสินค้าไม่ขาดสาย ช่วยสร้างความมั่นใจให้ทุกคนได้มาก ทว่าในสายตาของซ่งชิงเฟิง เพียงเท่านี้ยังห่างไกลจากคำว่าพอ เขาจึงสนับสนุนให้ทุกคนออกไปหาลูกค้านอกพื้นที่ เพื่อขยายตลาดให้กว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้

ทรัพยากรในอำเภอที่พอจะบุกเบิกได้ก็ทำไปจนเกือบหมดแล้ว ส่วนในตัวเมือง ด้วยอานิสงส์ของโฆษณาและเส้นสายของซ่งชิงเฟิง ทำให้เปิดตลาดได้อย่างราบรื่น ทุกคนจึงเบนสายตาไปยังอำเภอข้างเคียง

สองอำเภอที่อยู่ติดกันพวกเขาเคยไปมาแล้ว และเซ็นสัญญาได้หลายเจ้า ครั้งนี้เป้าหมายจึงเป็นอำเภอที่อยู่ห่างออกไปอีก